
در یک روز سرد زمستانی همراه دختر سه ساله ام به سر کار آمده ام، در دفتر موسسه "والد و کودک خلاق و نواندیش البرز" نشسته ام و منتظر همکارم هستم که از دانشگاه بیایند.
در این فاصله دوست دارم راجع به "بی نهایت موضوع رویایی" که در این لحظه برای من در جریان است، برایتان بنویسم.
موضوع رویایی اول: همسرم در شهر نزدیکی مشغول کار هستند. تا همین چند سال قبل بخاطر محل کارشان، دو هفته در ماه از هم دور بودیم اما حالا دیدارهای روزانه بعد از ساعت های کاری برای من موهبتی رویایی است با وجود آنکه ممکن است برای دیگران کاملا عادی باشد.
موضوع رویایی دوم: پسرم صبح به دبستان رفت. سه سال در انتظار از بین رفتن کرونا بودم تا کودکم بتواند با همسالانش در یک کلاس بازی کند و خوش بگذراند.
موضوع رویایی سوم: دختر کوچکم مستقل شده، همین حالا سر کلاس "هوش های هشتگانه" در اتاق بغلی است و با بچه ها شادمانه بازی می کند.
من از اسفند پارسال بوسیله ی یک سرچ ساده ی گوگل با سایت شاهین کلانتری گرامی آشنا شدم. با انجام تنها یک تمرین بمدت یکسال از بی شمار تمرین های جذاب سایت ایشان، شغل مورد علاقه ام را بدست آوردم. ابتدا با ریپورتاژ نویسی شروع شد و اکنون در حال آماده سازی محتوای سایت، وبینارها و... هستیم.
هر کدام از این موضوع ها برای من بی نهایت ارزشمندند.
محل کارم محیط شاد و آموزنده ای دارد و برای من که عاشق یادگیری هستم، رویایی است. کارکردن در کنار روانشناسان کودک مهربانی که به آموزش کودکان با شیوه ی بازی مشغولند برای من باعث افتخار است و ارزش بنیادین دارد.
آشنا شدن حتی یک نفر با شیوه ی کاری موسسه، برایم بسیار خوشحال کننده است و مرا به آینده ای بهتر امیدوار می کند.
اکنون در رویاهایم زندگی می کنم و چون نزدیک سالگرد آغاز نوشتن منست دوست داشتم با تعریف داستان شخصی خودم از تمرین نویسندگی و تغییراتی که در زندگی ام ایجاد کرده است از استاد سخاوتمندم که با علاقه، بسیاری از آموزش های ارزشمند خود را به رایگان در اختیار همگان قرار می دهند، سپاسگزاری کنم.
بی نهایت سپاس با یک سبد گل یاس
شادی صفوی