من و دوستم در دریاچه می‌افتیم. اول خودم را نجات دهم یا دوستم را؟
در موقعیت اضطراری هواپیما، اول ماسک اکسیژن را برای خودم بگذارم یا برای کودکم؟
چگونه به کودکانم، دوستانم و جامعه‌ام کمک کنم؟
کسی که نمی‌تواند به خود کمک کند چگونه می‌تواند به دیگری کمک کند؟
در دنیای امروز، من نمی‌توانم خودم را نادیده بگیرم، تنها دیگران را ببینم و به یاریشان بشتابم همچون ناجی کلیشه‌ای داستان‌های اسطوره‌ای.
در دنیای امروز، من نمی‌توانم خودم را نادیده بگیرم.تنها دیگران را ببینم و به یاریشان بشتابم همچون ناجی کلیشه‌ای داستان‌های اسطوره‌ای.ی کلیشه‌ای داستان‌های اسطوره‌ای.
من فکر می‌کنم: اول میبایست به خودم کمک کنم تا توانایی کمک به دیگران را داشته‌باشم.
چگونه من علایقم را دنبال نمی‌کنم و می‌خواهم فرزندم علایقش را دنبال‌کند؟
چگونه من به خودم احترام نمی‌گذاردم، از خودم مراقبت نمی‌کنم و
از دوستم انتظار دارم به خودش احترام بگذارد و مراقب خود باشد؟
چگونه خودم افسرده‌ام و می‌خواهم به فامیل افسرده‌ام کمک کنم؟
چگونه خودم وضعیت مالی معمولی دارم و می‌خواهم به دیگران در ارتقا سطح مالیشان کمک کنم؟
چگونه خودم دانشگاه نرفته‌ام و می‌خواهم مدرس کنکور باشم؟
همانطور که خیلی از مفاهیم در دنیای مدرن تغییر کرده، ماهیت کمک‌کردن هم دگرگون شده.
من فکر می‌کنم: در دنیای مدرن گفتار بدون تجربه، بی‌تاثر است.
از روانشناسم شنیدم، دو راهکار انسان را تغییر می‌دهد:
۱) انسان، خودش بخواهد تغییر کند.
۲) موقعیت‌هایی که انسان تجربه می‌کند، او را تغییر دهد.
کمک‌کردن به گروه اول منطقی‌تر و آسان‌تر است زیرا کسی که می‌خواهد تغییرکند، آمادگی درونی دارد همچنین گارد ذهنی ندارد.
راهکار دوم برای کودکان بسیار موثری است.
فراهم کردن محیط غنی به رشد آنان کمک می‌کند.
من با یادگیری از شاهین کلانتری گرامی و تغییر سطحی که برای خودشان ایجاد کرده‌بودند، تغییرکردم.
اگر خودشان راه‌نرفته را به دیگران نشان می‌دادند، چقدر تاثیرگذار بودند؟
با سپاس
شادی صفوی
