
شما با خوشحالی با شریک زندگیتون صحبت می کنید، بعد یه هویی از گوشه چشمتون متوجه میشید که دوباره جوراب های کثیفشو گذاشته روی میز.
موجی از خشم رو تو وجودتون احساس می کنید، همه احساسات خوب بلافاصله محو میشن و تنها چیزی که میبینید جورابهاس و تنها چیزی که میتونید بهش فکر کنید مربوط به لحظه ای که شما رو ناامید و به هم ریخته کرده.
بهش میگید: “چرا هیچوقت نمی تونی قولی که دادی رو انجام بدی؟!”
در این لحظه، تمام تجربه شما با احساسات شدیدی که تو اون لحظات دارید رنگ آمیزی شده.
این وضعیت روحی رو “حالت نسوز” نامگذاری کردن، اصطلاحی که توسط روانشناس دانشگاه کالیفرنیا سانفرانسیسکو “پل اکمن” برای این تکنیک ابداع شده است.
زمانی که در حالت نسوز هستید، به طور موقت نمی تونید دنبال اطلاعات جدیدی بگردید یا نمیتونید درک کنید که احساسی که الان داری با اون لحظه «تناسب» نداره خیلی ساده بگم نمیتونی درک کنی که الان وقت گیر دادن به اون جورابه نیست ولی من درکت میکنم دست خودتن نیست.
تنها چیزی که می تونی روش تمرکز کنی فقط منشا عصبانیتت یا گشتن به دنبال دلایل بیشتری برای عصبانی شدن یا فکر کردن به اینکه عصبانیتت رو موجه جلوه بدی.
شما توی اون لحظه نمی تونید از خِردتون استفاده کنید، اتفاقات رو نظم بدید و روی خودتون کنترل داشته باشید یا با حس شفقت با شخص مقابلتون برخورد کنید.
حالت نسوز ممکنه برای یک یا دو ثانیه یا چند دقیقه طول بکشه. همه چیز به گذشتهی ما، رفاه کلی ما، انتخاب های ما توی اون لحظه و نحوه رفتار سایر افرادی که توی این اتفاق هستن بستگی داره.
در اینجا یک مثال دیگه هم وجود داره: تصور کنید که تو شبکه های اجتماعی دارید میچرخید تا به عکسی برخورد می کنید که باعث میشه احساس حسادت کنید. شما احساس رنجش و حقارت می کنید و به افکاری مثل: “زندگی اونا عالیه – اونا هیچوقت نمیدونن که مبارزه کردن چجوریه – مشکل من چیه؟ چرا من نمی تونم هیچوقت به چیزیکه میخوام برسم؟” احتمالش هست که حالت نسوز خودتون رو با دیدن عکسهای اونا و جستجوی شواهدی برای اثبات درستی افکارتون (و نادیده گرفتن شواهدی مبنی بر اینکه افکارتون درست نیست) ادامه بدید.
? در اینجا سه راه برای برخورد با احساسات وجود داره
1️⃣) قبل از احساس یک حس دشوار،2️⃣) در وسط و3️⃣) بعد از اون احساس سخت.
اگر دوست دراید راجب این مطلب بیشتر مطالعه کنید میتونید مقاله ی کاملش رو از طریق این لینک بخونید