
من اگر نقاش بودم بارها ماه را نقاشی میکردم؛ هم هلال ماه را، هم ماه نیمه را، و هم ماه کامل را...
همیشه از خودم میپرسم چرا ماه اینقدر جاذبهی عجیبی دارد. بی تردید ماه یکی از خاصترین پدیدههای طبیعت است. گویا حضورش پر از رمز و راز است. هرگاه ماه کامل در آسمان میدرخشد انگار جادویی عمیق در فضا جریان دارد. و انگار هزاران قصه و افسانه میتوانند در همان زمان جاودانه شوند.
علاوه بر اینها، ماه سکوتی ژرف با خود دارد. وقتی به ماه نگاه میکنی میتوانی سکوتش را احساس کنی.
نگریستن به ماه تو را تا عمیقترین نقطهی وجودت به سکوتی میرساند که پر از حس مراقبه و آگاهی است.
بیجهت نیست که ماه با این همه جاذبه و جادو و رمز و راز در اسطورهها جایگاه ویژهای دارد.
من هرگاه به ماه نگاه میکنم بخصوص وقتی برای دقایقی طولانی به آن خیره میشوم حس میکنم چیزی در من به جریان میافتد که مثل پویایی در عمق سکون است، درست همانگونه که ماه در سکون خود آهسته و آرام در حرکت است. و در همان دقایق احساس میکنم که روحم با روح ماه به وحدت رسیده است.
من اگر نقاش بودم ماه را در مناظر گوناگون نقاشی میکردم؛ بر فراز جنگل، دریا، کوه، دشت، بر فراز یک کوچه باغ، بر فراز یک برکه به همراه انعکاسش در آب، و در حالتی که انگار بر شاخههای درختی بلند نشسته است، و یا پشت یک پنجره.
و البته میتوان ماهِ پشت پنجره را هم بر فراز درخت و جنگل و کوه و دشت و دریا به تصویر کشید.
با خودم فکر میکنم که ماه میتواند از عمیقترین چیزها آگاه باشد، آنها را ببیند و بشنود و بداند. مثلاً وقتی دو عاشق در یک شب مهتابی در یک کوچه باغ با هم راه میروند، یا مثلاً وقتی که آندو در شب مهتابی بر ساحل نشستهاند، ماه حرفهایی را که در سکوتشان پنهان است میشنود.
وقتی یک شاعر در یک شب مهتابی در اتاقش نشسته است و شعر مینویسد ماه پشت پنجره از شعر شاعر خبر دارد.
یا وقتی که یک آهنگساز دارد نتهای موسیقی تازهاش را مینویسد ماه میداند که حاصلِ در کنار هم قرار گرفتن نتها چه آهنگی خواهد شد.
و اگر یک نقاش در شبی مهتابی در حال ترسیم یک نقاشی باشد ماه از تک تک جزئیات آن تصویر خبر دارد.
من اگر نقاش بودم قطعاً در شبهای مهتابی نقاشی میکردم.
شاید در یک شب مهتابی بوم خود را پشت پنجره میگذاشتم و ماه را ترسیم میکردم تا ذره ذره ماه روی بوم به ماه توی آسمان تبدیل شود یا ماه توی آسمان همان ماه روی بوم باشد.
در ضمن، من تصور میکنم که شاید روان ماه به شکل یک بانوی نقرهای پوش باشد که میتواند در بسیاری از قصهها و افسانهها نقشی ماندگار داشته باشد.
و شاید من اگر نقاش بودم و ماه را به تصویر میکشیدم بانوی ماه از میان بوم نقاشی بیرون میآمد و در من حلول میکرد.
شبنم حکیم هاشمی