آن همه سفاکی... نرود از یادت. آن همه غزه توی خیابان. آن همه خون که خشکید زیر پاها... آن همه جوان، کودک... آن همه گلولۀ هرزه که انداخته شد و آن همه گلو که خاموش شد و آن همه مشتِ خشم که گره ماند و آن همه... سرکوب... سرکوب... سرکوب... وای اگر برود از یادت. گریه ها و سوگ ها و عزاهایی که برقرار نشد، در سینه مانده ست و حبس زندگی را می کشد. آخ... که... در دل دریا دریا نفرین دارم، در سر آسمان آسمان جداسری از تو ای جمهوری اسلامی.
