مفهوم برند در گذشته و حال؛
توی چند ساله ی اخیر و بخصوص با افزایش استفاده از ابزارهای دیجیتال و به نوعی فراگیر تر شدن اون، مفهوم برندینگ یک تغییر اساسی داشته و عدم توجه به این تغییر و مفهوم می تونه برای برندهای مطرح بسیار گرون تموم بشه و در نقطه ی مقابل، توجه به اون علی الخصوص برای کسب و کارها یا افرادی که به فکر ساختن برند خودشون هستند می تونه خیلی به توسعه ی اون ها کمک بکنه.
در واقع بنظرم یک پارادایم شیفتی اتفاق افتاده که افراد وکسب و کارهایی که اون رو بدرستی درک بکنند می تونند در مسیر موفقیت قرار بگیرند و افرادی که همچنان مسر به استفاده ی از قواعد سنتی باشند و یا اینکه واقعیت موجود رو بخوان انکار بکنن بنظرم آینده ی خودشون رو به مخاطره خواهند انداخت.
اما قبل از اینکه بخوایم وارد موضوع محوری این ماهیت جدید بشیم اجازه بدین ببینیم خود مفهوم"برند" از اصل از کجا اومده؟ این واژه از زبان قدیمی اهالی اسکاندیناوی گرفته شده که معنای اون "سوزاندن" بوده و در واقع به علامت گذاری روی بدن حیوان ها از طریق سوزاندن اشاره می کنه. در این مفهوم نکته اینه که این کار رو انجام می دادن برای اینکه بتونن تشخیص رو راحت تر بکنن و در واقع تایز ایجاد بکنن.
پس با این مقدمه به این نکته ی رسیم که نکته ی محوری در بحث "برند" تاکید و پررنگ تر کردن نقاط تمایز برای شناخت نسبت به تفاوتی که هر برند با برند دیگه داره.
نکته ی کلیدی مفهوم برند در حال حاضر؛
با توجه به توضیحات فوق مساله ی اصلی اینه که قبلا برند و برند ساز بصورت یک طرفه و توسط صاحب برند و مالک کسب و کار تعریف می شد و با مجموعه ی ابزارهایی که در اختیارش بود شکل می گرفت.
مثلا یک شرکت خودش رو از طریق رسانه ها و تلوزیون و خلاصه هر ابزاری که در اختیارش بود به نحوی خودش رو اون طور که دلش می خواست برای مخاطب اش تعریف می کرد و تلاش می کرد در عمل هم اون گونه رفتار بکنه تا تجربه ی عملی مشتریان اش با چیزی که قبلا تعریف کرده تضادی نداشته باشد.
اما الآن با پر رنگ شدن رسانه های اجتماعی افزایش ارتباطات این قضیه کمی تغییر شکل پیدا کرده. البته این نکته هم بدیهی هست اش که واژه ی برند صرفا شامل یک لوگو و آرم تجاری و خلاصه هویت های دیداری نیست و شامل همه ی تجربیات، احساسات و افکاری می شه که مخاطب نسبت به یک برند داره.
در حال حاضر نکته اینه که دیگه در ساختن یک برند، یک کسب و کار و یا یک فرد خودش به تنهایی نقش نداره و نمی تونه مسیر رو اونطور که دلش می خواد تصور بکنه و بسازه.
بلکه این روزها برند طی تعامل های دوسویه و چندسویه با نقش آفرینی همه ی مخاطبان و استفاده کنندگان یک برند ساخته می شه.
قبلا مثلا یک کفش تولید می شد و اون رو می دادن دست یک فرد مشهور مثل یک بازیگر و یا یک ورزشکار و اون فرد از این کفش تعریف می کرد و بقیه هم قبول می کردند و می خریدند و اطمینان می کردند و مخاطب ها همیشه واسطه های بسیار زیادی رو بین خودشون با صاحب برند و یا سایر مخاطب ها می دیدند.
الآن قضیه چطوری شده؟
الآن قضیه یه مقدار فرق کرده؟
به این صورت شده که یک مخاطب و یا یک مشتری بالقوه خودش مستقیما می تونه با صاحب برند از طریق رسانه های اجتماعی ارتباط برقرار بکنه و از اون ها سوال بپرسه و حتی اون ها رو به چالش بکشه و صاحب کسب و کار هم باید به این سوال ها و چالش ها پاسخ بده . اگه پاسخ مناسبی نداشته باشه طبیعتا لطمه می خوره و برندش اونطوری که دلش می خواد ساخته نمی شه و یا تضعیف می شه و اگه پاسخ اش صادقانه و شفاف نباشه هم باز همون عواقب نصیب اش می شه و در نقطه ی مقابل اگه بتونه ارتباط خوبی رو با مخاطبان و مشتریان اش شکل بده کمک بسیار زیادی رو می تونه به تقوی برنداش بکنه.
حتی مخاطب ها می تونن براحتی با همدیگه هم ارتباط برقرار بکنن و خوبی ها و قوت ها و ضعف های برند مورد نظرشون رو با هم به اشتراک بزارن.
با این رویکرد جدید دیگه نقاط تماس یک برند با مخاطب های خودش صرفا تبلیغات تلوزیونی، برخورد حضوری با مشتری ها و یا تماس های غیر حضوری مستقیم نیست اش. بلکه اگه من به عنوان مخاطب یک برند یک مطلبی رو یک جایی در مورد یک کسب و کار خاصی بخونم، این هم روی ذهنیت من در مورد اون برندتاثیر میزاره در حالیکه روح اون برند هم ممکنه از این قضیه خبر نداشته باشه.
حالا با این وضعیت چاره چیه؟ و در عمل باید چیکار کرد؟
در قدم اول باید صاحبان برندها واقعیت موجود و افزایش نفوذ شبکه های اجتماعی رو به عنوان یک ابزار قدرتمندی که ارتباطات آدم ها رو بیشتر کرده و نفوذ بسیار بالایی داره رو بپذیرند و هرگز به این فکر نکنند که بخوان با استفاده از این ابزارها واقعیت رو طور دیگه ای جلوه بدن چون در دنیای امروز امکان پنهان کاری و بزرگ نمایی تا حد بسیار زیادی از بین رفته.
نکته ی بعدی اینه که باید ببینن؛
1- چه صحبت هایی درمورد برند اون ها انجام می شه؟
2- کجاها و در کدوم شبکه ها این صحبت ها انجام می شه؟
3- آیا اون حرف ها و صحبت ها واقعی هست یا نه؟
4- نهایتا اگه واقعی هست آیا مطلوب شون هست یا نه؟یعنی اینکه اون طور که دلشون می خواد هست یا نه؟
اگه افراد و کسب و کارها برای پاسخ به هر کدام از سوال های بالا پاسخی صادقانه داشته باشن و سعی بکنن برنامه ای داشته باشن که نتایج اون سوالات رو با نگاه و رویکردی توسعه طلبانه و توام با بهبود، مدیریت بکنن اون وقت می تونن امیدوار باشن که برند مناسبی از اون ها در ذهن مخاطبان شون شکل بگیره و از نتایج و عواید اون بهره ببرند.
نهایتا به یک جمله ی کلیشه ای می خوام اشاره بکنم که :
" برند اون چیزی نیس که ما در مورد خودمون می گیم، بلکه اون چیزیه که دیگران در مورد ما می گن"
محسن شعبانی
اگه لطف کنین و نظرات تون رو برام بنویسین ممنون می شم.
www.shabany.ir
