تشنج یک اختلال در فعالیت الکتریکی غیر طبیعی در مغز است که افراد مبتلا به آن به صورت متعدد دچار تشنج می شوند.به طور معمول سلول های مغزی یا نورون ها ، به طور منظم در سطح مغز در جریان هستند، و زمانی که فعالیت های الکتریکی اضافه باشد یا شدت یابد، تشنج رخ می دهد.اما آیا روش های برای درمان کامل تشنج و یا جلوگیری از بروز تشنج وجود دارد؟
تشنج ممکن است باعث علائمی از جمله : اسپاسم عضلانی، کمردرد، از دست دادن هوشیاری شده و ممکن است منجربه تغیر در احساس و رفتار گردد.

اگر یکبار دچار تشنج شده اید زیاد نگران کننده نیست،اما در صورتی که بیش از یک بار تشنج را تجربه کرده اید، پزشک آن را به عنوان یک اختلال بزرگ تشخیص خواهد داد. مصرف داروهای مناسب باعث کاهش تشنج وعلائم آن می شود.
زمانی که بیش از یک یا دوبار دچار تشنج می شوید، اختلال تشنج در شما تشخیص داده می شود.از علل ایجاد تشنج، عوامل ژنتیکی و عدم تعادل متابولیکی در بدن در نظر گرفته می شود. تشنج هایی نیز توسط یک رویداد خاص مانند آسیب مغزی یا سکته مغزی رخ می دهد.
انواع مختلفی از تشنج وجود دارد، انواع تشنج با توجه به آن که در کدام قسمت مغز آغاز شود، متفاوت است. بیشتر تشنج ها از ۳۰ ثانیه تا دو قیقه زمان می برد، تشنجی که بیش از پنج دقیقه طول بکشد، یک وضعیت اورژانسی است.
تشنج جزئی یا کانونی: این تشنج در قسمت خاصی از مغز شروع می شود. اگر در یک طرف مغز باشد به مناطق دیگر نیز گسترش می یابد.
تشنج های عمومی: در هر زمان، در دوطرف مغز شروع می شود و همینطور همه ی قسمت مغز را شامل می شود، این تشنج ها به سرعت گسترش می یابد و ممکن است درمان مشکل تر باشد.
انواع مختلف تشنجات عمومی تشخیص داده شده است که هر کدام علائم خاصی دارد:
تشنج های کوتاه، که فرد بی حرکت و خیره است و معمولا در کودکان رخ می دهد.
تشنج های میوکلونیک : منجربه به سوزش پاها در دو طرف بدن می شود.
تشنج تونیک – کلونیک: این تشنج می تواند برای مدت طولانی و به مدت ۲۰ دقیقه ادامه یابد.این تشنج نشانه های و عوارض جدی از جمله: از دست دادن کنترل مثانه، ازدست دادن هوشیاری، حرکات غیر قابل کنترل را به دنبال داشته باشد.
تشنج های فوری: نوع دیگری از تشنج وجوددارد که به علت تب در نوزادان به وجود می آید.
عواملی وجود دارد که احتمال ابتلا به تشنج و اختلال تشنج را در افراد افزایش می دهد، از جمله :
در صورتی که دچار بیماری آلزایمر، نارسایی کبد و کلیه، فشار خون شدیدهستید، در به کاربردن درمان های غیر معمول،احتیاط کنید زیرا احتمال بروز تشنج یا ایجاد اختلال تشنج، افزایش می یابد.
نورون ها از فعالیت الکتریکی برای برقراری ارتباط و انتقال اطلاعات استفاده می کنند. تشنج زمانی رخ می دهد که سلول های مغزی به طور غیر طبیعی عمل کرده و باعث می شود نورون ها به اشتباه وارد شده و سیگنال های اشتباهی را ارسال کنند.
شایع ترین علت تشنج، صرع است. اما هرکسی که تشنج دارد، صرع ندارد.
تشنج اغلب در اوایل کودکی و یا بعد از ۶۰ سالگی رخ می دهد و همچنین شرایط خاصی ممکن است باعث بروز تشنج گردد:
تشنج های شدید می تواند خطرناک باشد، اگرچه روش های درمانی قطعی برای تشنج وجود ندارد، اما درمان به منظور کاهش عوامل خطر، مدیریت علائم و جلوگیری از تشنج های بعدی نیز موثر است.
بیشتر اختلالات تشنج را می توان با دارو کنترل کرد، اما مدیریت تشنج تاثیر قابل توجهی بر زندگی روزمره دارد.اما خبر خوب آن است که روش های درمانی مانند جراحی، در بهبودی تشنج بسیار موثر است.
دارو درمانی : پزشک ممکن است داروهای ضدصرع را تجویز کند که هدف آن کاهش فعالیت الکتریکی بیش از حد مغز است.
عمل جراحی: جراحی یکی دیگر از گزینه های درمان برای تشنج است که بسیار موثر و کاربردی است.اما باید جراحی و درمان توسط بهترین جراح برای شنج انجام گیرد.
رژیم غذایی: تغیر در رژیم غذایی می تواند به بهبود و پیشگیری از بیماری کمک کننده باشد. تغیر الگوی مصرف غذا با توجه به توصیه های پزشک، منجر به کاهش میزان تشنج خواهد شد.
آیا تشنج باعث مرگ می شود؟
مرگ ناشی از تشنج بسیار نادر است، اما زمانی که تنفس و ضربان قلب بالافاصله قطع شود، ممکن است منجر به مرگ و میر گردد.
به طور کلی، برای بررسی دقیق تشنج نمی توان به علائم ظاهری وشرح حال بیمار تکیه کرد، بلکه آزمایش خون، تصویر برداری از مغز و دیگر روش های تشخیصی نیز به کار می رود. در هر صورت در صورت بروز علائم و یا هر نشانه ی دیگر تشنج، سریعا برای آغاز درمان، به بهترین متخصص مغز و اعصاب مراجعه کنید.