حالا هر روز ۵ عصر توی ضلع جنوب غربی میدون ولیعصر وایمیسم و منتطرش میمونم. هر ثانیه برای عطر تنش میمیرم و زنده میشم.
اون دختره،کنار ورودی مترو هنوز داره دف میزنه...
داره میاد. محکم بغلم میکنه و میبوسمش.اصلا حواسم نیست که انقلاب شده، سی ثانیست که دارم میبوسمش... ادما برامون کف و سوت میزنند...کی میدونه که چقدر عشق بین ما هست و هیچکس رو نمیشنویم!