
گزیده ای از کتاب :
احساس تنهایی شما بدین معنا نیست که شما حق دارید از دیگران توقع داشته باشید که برای رفع این احساستان دست بهاقدامی بزنند. اصلا زندگی بدون تنهایی جزو حقوق انسانها نیست، درست همانطور که احساس شادی و خوشبختی جزو حقوق انسانها نیست
تنهایی !!! ....
غریب ترین واژه ای که بنظرم در زندگی وجود داره.. بهرحال در زندگی همه مان لحظه ای رسیده که این واژه را با تمام وجودمان درک کرده ایم.
از تنهایی تعاریف گوناگونی بهدست دادهاند، اما یک چیز در همه این تعاریف مشترک است: حس درد یا اندوه از جدا یا تنها ماندن و احساس عدم نزدیکی بهدیگران. اکثر تعاریف گونههایی از همین ویژگیهای اساسی هستند. اما در چنین تعاریفی گفته نمیشود که احساس تنهایی علتی درونی دارد یا بیرونی و آیا این احساس ناشی از سرشت خود فرد است یا محصول شرایطی که در آن زندگی میکنند.

نویسنده در این کتاب مانند کتابهای دیگرش ، یک موضوع مهم را در زندگی انتخاب میکنه و آن را از منظرهای فلسفی و روانشناسی و جامعه شناسی مورد بررسی و واکاوی قرار میده... دقیقا مثل آلن دوباتن. نکته مثبت این نوع کتاب ها ، ساده سازی مفاهیم مهم برای عموم مردم و کمک کردن به آنها برای بکار بردن این مفاهیم در زندگی روزمره و واقعی! بله واقعی... پس این رهنمودها دور از ذهن ، فانتزی و غیرقابل پیاده سازی نیست. و در آخر نویسنده این کتاب ها یک دید متفاوت برای ما نسبت به مفاهیم زندگی به جا میگذاره که ممکنه مدت ها درگیرش باشید.
فردِ تنها فکر میکند که مورد محبت کسی نیست و هیچکس دلش نمیخواهد با او دوست شود، اما شاید مشکل دقیقا همین است که چون از عشق و دوستی توقع بسیار ناممکنی دارد نمیتواند محبت یا دوستی کسی را جلب کند.
چیزی که بنظرم کتاب های این نویسنده را متمایز میکنه برای من ، استفاده و بهره گیری از کتاب های دنیا برای روشن سازی و تسهیل یادگیری مطالب برای مطالعه کننده هست. مثلا نویسنده در این کتاب برای مثال زدن در فصل های مختلف از کتاب هایی مثل تهوع ، یادداشت های زیرزمینی و خاطرات سوگواری .
آرتور شوپنهاور میگوید آدمی فقط زمانی و تا حدی خودش و آزاد است که در خلوت خویش بهسر میبرد. بنابراین باید بهجوانان آموزش داد که تاب تحمل خلوت و تنهایی را داشته باشند.
ساختاربندی این کتاب به صورت 8 فصل هست که عناوین هر فصل به صورت زیر هست :
نکته مثبت و چشمگیر دیگه این کتاب و بالاخص نویسنده این کتاب این هست که کلیشه های جامعه شناختی را نسبت به یک موضوع مورد نقد و واکاوی قرار میده و با ساختارهای ذهنی شکل یافته این موضوع میجنگه و میشکونتش و با استفاده از مقاله های علمی یک دید جدید برای مطالعه کننده ایجاد میکنه و بسطش میده. یا حتی شاید مثل چراغ قوه ای عمل میکنه که روی نقاط پنهانی تمرکز میکنه که برای ما آشنا هست ولی تابحال حتی بهشون فکر هم نکرده ایم و آنها را برای ما بولد میکنه.
پژوهشی درباره دو هزار فرد نوجوان و بالغ در طول سه سال نشان داد آنهایی که از شبکههای اجتماعی استفاده میکردند آشنایان بیشتر و دیدارهای شخصی بیشتری با آشنایانشان داشتند. همین نشان میدهد که این یافته که رسانههای اجتماعی جایگزینِ اشکالِ دیگر معاشرت نشدهاند درست است. ضمنا، استفادهکنندگان از رسانههای اجتماعی میگویند بیش از کسانی که از این رسانهها استفاده نمیکنند احساس تنهایی میکنند.
بنظرم این نویسنده ، نویسنده ای هست که در بیشتر موارد به صورت مستقیم دستور العملی ارائه نمیده و با طرح مثال های متعدد از فلاسفه و شعرا و دیگران یک دید خوب و کلی درمورد مسئله میده که میشه درباره اش فکر کرد و قضاوت کرد . این کتاب ، کتاب خیلی خوبی درباره ی شرح تنهایی هست . این کتاب تنهایی رو توضیح میده ، انواعش رو نام میبره ، دلیل به وجود آمدنش رو میگه ، دلیل نیاز مبرهن ما به ارتباطات رو میگه و توضیح میده تنهایی چه زمانی مفید هست و چه زمانی تبدیل به حس بد و انزوا ( در معنای منفی ) میشه .
اگر یاد بگیریم به خودمان متکی باشیم بهنحوی که دیگر وابسته تایید دیگران نباشیم میتوانیم از شدت احساس تنهاییمان بکاهیم. درعینحال باید یاد بگیریم که با دیگران ارتباط برقرار کنیم و خودمان را بهروی آنان بگشاییم. اما باز با همه اینها احساس تنهایی بهناگزیر گهگاه سربرخواهد آورد. این همان احساس تنهایی است که باید مسئولیتش را بپذیریم زیرا هرچه باشد این تنهایی، تنهایی خود ماست.

در آخر حرف خودمو با یک شعر از صائب به اتمام می رسونم :
برای خرید کتاب می توانید به لینک زیر مراجعه کنید :