دهمی

این چند وقت انقدر با آدمای کمی در ارتباط بودم دلم برای همه تنگ شده.دلتنگی یوقتایی صرفا از دوست داشتن نمیاد،از کمبود وجود یه سری افراد توی زندگی روزمره مون سر چشمه میگیره.

میگن اتاقت که بهم ریختس یعنی افکارت ام دست کمی از اون نداره ،کاش یه خَیری پیدا بشه اتاق منو جمع کنه بلکه خودمم یه سر و سامونی بگیرم

امشب ک خونه مامان بزرگیم،سه شنبه ام که عروسی داریم؛کاش به حد خوبی بتونم تو این دوتا مهمونی خوش بگذرونم

درکم کن. حتی برای چند لحظه‌ی کوتاه. می‌دانم چیز هایی که برایت می‌نویسم و می‌گویم مانند خودم پریشان و نامفهوم است. اما تو خودت را به آن راه بزن و فرض کن که می‌فهمی هرآنچه را که می‌خواهم به تو بفهانم.

بگذار از چشم هایت موج ها بنشیند.دریای چشم های ما بنا نیست تا ابد مواج بماند و طوفان به پا کنند.

اگر می‌دانستیم هر روزی که از خواب برمی‌خیزیم و با زندگی گلاویز می‌شویم یک فرصتِ دوباره است و در حقیقت از مرگی چندباره برخواسته و برگشته‌ایم یقیناً با چون همی مهربان‌تر بودیم.

دو هفتس به محض اینکه هندزفیری رو میزارم تو گوشم کجا بودی چاووشی رو پلی میکنم، خدا میدونه قراره کی گند این آهنگم در بیارم :)))