
زندگانی آبی است
مثل رودی شاید
مثل دست من و تو
من در آخر, روزی
همه جا را آبی خواهم کرد
مردمان آبی را
رنگ غم می دانند
چون بهار دلشان
هم چنان پاییز است
دل من می داند
که ز آبی خبری نیست دگر
همه قرمز شده اند
رنگ خون و جگر ماهی ها
رنگ عشقی که فقط یک روز است
بعد از آن بر باد است
رنگ آبی دنیاست
تا قیامت برپاست
رنگ آبی عشق است
رنگ امواج سکوت
رنگ مروارید است
یا که چشمیگریان
در پی دیدار است...