
گر صبح هنگام در بستر باشی کفر نعمت را به جا آورده ای؛ مزاح نمی کنم دوستان ، این را کاملا جدی به خدمت تان می رسانم.
اول از همه زودتر از موعد بنده را قضاوت نفرمایید. خود این بنده حقیر تقریبا تمام زندگانی اش(البته به غیر از سالهای مدرسه) صبح را در بستر خفته و خواب هفت پادشاه که هیچ هفت ملکه را هم دیده ام.
اما قصد من در این زمان تاریخی، این نیست که خدای نکرده به شما دوست عزیزی که این مطلب را مطالعه می کنید توهین به عمل بیاورم یا زبانم لال نصیحت تان کنم، بلکه تنها خواسته ام این است که سعی بنمایم این تجربه شگفت انگیز را با شما در میان بگذارم؛ بلکه شاید شما هم شیفته اش شدید.
بارها شده که بعد از مدت ها صبح ها را هدر کردن در بستر، به بهانه کار یا تفریح با دوستان صبحی را بیدار بوده ام و هر بار نتوانسته نا امیدم کند. انگاری آن خدای متعال صبح را از تمام روز جدا نموده و پر برکتش فرموده است.

نخستین خودنمایی آفتاب ، شروع آواز پرندگان ، خلوت بودن کوچه ها و خیابان ها، آخرین تلاش های رفتگران عزیز جهت پاکسازی شهر و همه و همه تنها مختص به صبح جادویی است.
به خدا قسم که اگر هوشیار باشی و لحظه طلوع خورشید را ببینی امکان ندارد که حس زنده بودن نکنی، امکان ندارد که با تمام وجودت درش غرق نشوی و ستایشش نکنی.
انگار خداوند مستقیم به تو می گوید فرزندم ، دیروز و پریروز و تمام روز های قبل را بریز زیر خاک و همانجا دفنش کن. چون که برایت قصه جدیدی آورده ام. برایت روز و زندگی جدیدی را آغاز میکنم. همانا که می توانی از دوباره همه چیز را شروع کنی و خودت را از گذشته ات جدا سازی. امروز روز توست. امروز زندگی جدید توست