هورمون درمانی برای سرطان پروستات
سرطان پروستات به عملکرد تستوسترون ، یعنی حساسیت بالایی دارد. برای رشد نیاز دارد . هورمون درمانی با هدف از بین بردن تستوسترون یا متوقف کردن اثرات آن بر سلولهای پروستات انجام می شود ، که به طور قابل توجهی رشد سرطان را کند یا حتی متوقف می کند. این کار را می توان با جراحی - با برداشتن بیضه ها (پالپکتومی) یا به روشی مدرن تر - با داروهایی که سنتز تستوسترون را کاملاً مسدود می کنند بدون نیاز به جراحی انجام داد.
هورمون درمانی در سرطان پیشرفته با متاستاز یا به عنوان درمان کمکی پس از برداشتن پروستات و پرتودرمانی استفاده می شود. این هدف یک درمان ریشه ای نیست بلکه هدف آن کاهش سرعت و جلوگیری از پیشرفت فرآیند است. نوع هورمون درمانی با توجه به مرحله بیماری و میزان بدخیمی تعیین می شود.
هورمون درمانی معمولاً طولانی مدت است و برای اکثر بیماران مبتلا به سرطان پروستات یک عمر طول می کشد ، زیرا نشان داده شده است که ماهها و سالها پیشرفت سرطان را سرکوب می کند . با این حال ، با گذشت زمان ، سرطان ممکن است به هورمون حساس نشود و این امر نیاز به افزودن داروهای اضافی به هورمون درمانی اولیه را دارد. ( اطلاعات تکمیلی در مورد هورمون درمانی )
عوارض جانبی هورمون درمانی
مانند سایر روش های درمانی ، هورمون درمانی عوارض جانبی خود را دارد ، که برای هر بیمار فردی است و با اطمینان در همه افراد قابل پیش بینی نیست ، و فقدان چنین مواردی به معنای عدم تأثیر هورمون درمانی نیست. در اینجا ذکر این نکته مهم است که بیماران معمولاً این نوع درمان را به خوبی تحمل می کنند و عوارض جانبی کیفیت زندگی آنها را به خصوص مختل نمی کند. البته تحمل همه افراد متفاوت است و هر فرد به طور متفاوتی عوارض جانبی را تجربه می کند. به طور کلی ، خطر عوارض جانبی عمدتا به نوع هورمون درمانی و مدت زمان درمان بستگی دارد. قطع درمان ممکن است به تدریج عوارض جانبی را کاهش دهد ، مگر در موارد برداشتن بیضه با جراحی.
مشکلات نعوظ
هورمون درمانی از دو طریق می تواند زندگی جنسی بیماران را تحت تأثیر قرار دهد ، که به دلیل سطح تستوسترون بسیار پایین است:
از دست دادن میل جنسی
مشکل در دستیابی و حفظ نعوظ
گرگرفتگی
این یک عارضه جانبی رایج است که با ظاهر شدن گرگرفتگی های ناگهانی و ثانیه ها یا ساعت ها از بدن عبور می کند ، شبیه موج هایی که زنان یائسه دریافت می کنند.
پوکی استخوان
هورمون درمانی طولانی مدت می تواند منجر به نازک شدن استخوان ها و ایجاد پوکی استخوان شود که خطر شکستگی را افزایش می دهد.
تقویت سینه
هورمون درمانی می تواند منجر به تورم پستان (ژنیکوماستی) شود. این می تواند بر روی یک یا هر دو پستان تأثیر بگذارد ، همراه با حساسیت خفیف تا درد قابل لمس.
ضعف و خستگی عضلات
به دلیل کاهش هورمون های مردانه ، در هورمون درمانی ، بیماران ممکن است خستگی راحت تری از فعالیت های روزمره خود و همچنین کاهش قدرت عضلات احساس کنند.