دست و پا نداشت که دست و پا بزند. بیصدا گریه میکرد. دهانش باز و بسته میشد. دویدم سمتش. لبهایش پاره پاره شده بود. دست انداختم زیر سرش بلندش کردم. قمقمه را به دهانش نزدیک کردم. شروع کرد به تکان دادن سرش.
_ عه چیکار می کنی؟
به هر زحمتی بود. صدایش را ازگلو عبور داد. عاجزانه گفت: آااا آب و حرووومم من نکن. من کارم تمومه.
لا خیر فی العیش بعد هؤلاء
