
اگر تصور کردی که آموزش دیدن مثل خریدن یک موبایل یا لپ تاپ یا حتی یک ماشینه که با خریدنش تو مالک اون میشی>>> اشتباه میکنی!!! چطور؟ آموزش دیدن یک روند یا یک مسیره. با خریدن دوره برنامه نویسی چیزی رو یاد نمیگیری!
خیر، هیچ کدام از این دوره ها مناسب شما نیست! پس چطور برنامه نویسی رو یاد بگیرم؟ اینو به خاطر بسپار: هرجا دیدی برای برنامه نویسی دارن ازت زیاد پول میگیرن بدون مشکل داره! برنامه نویسی رو باید رایگان یاد بگیری!
خوب حالا بریم سراغ سوال اصلی که خیلی ها میپرسن!
ابتدا باید بدونی سطحت چیه؟ آیا یک تازه کار هستی و ذهنت نسبت به مسائل برنامه نویسی خالیه؟ اگر جواب شما بله است>>> دوست من، شما نیاز داری حداقل دو ماه در حوزه برنامه نویسی حضور داشته باشی یعنی جو یا اتمسفر ذهنی شما در حوزه برنامه نویسی جریان داشته باشه. حال و هوای برنامه نویسی داشته باشی ولی هیچ چیزی نخری! چرا چون آخرش میشه کلی دوره آموزشی یا کتاب خریده شده و استفاده نشده!
اگر فکر کردی در این دو ماه ابتدایی بری یک کتاب مرجع بگیری و بخونی و یاد بگیری اشتباه میکنی، مخصوصا اگر ریاضی پایه شما بسیار ضعیف یا هیچ باشه!
اگر شما قبلا با زبان برنامه نویسی کار کردی و در اون حرفه ای هستی که این نوشتار برای شما خاطره است، مگر اینکه در یکی از این آموزشگاه های مجازی بالا که اسمشو بردم یا نبردم سود میبری!
با مقدمه بالا برسیم به پاسخ این سوال: کدام دوره آموزشی برنامه نویسی مناسب است؟ اگر به تفاوت این سوال و متنی که به عنوان عنوان کمی بالاتر نوشتم دقت کنی یک کلمه "من" جا افتاده: زیرا هیچ دوره آموزشی مناسبی وجود نداره بلکه باید روشی که شما خودت میفهمی این روش مناسبته رو پیدا کنی!
توضیح بیشتر پیرامون دوره آموزش کدنویسی مناسب تو: دوره آموزشی (معمولا ویدویی و پولی) یکی از روشهای آموزش دیدن است و شما نباید خودتو به این نوع آموزش محدود کنی. برای آموزش دیدن باید انواع منابع رو بشناسی: خواندنی مثل کتاب و سایت و اپلیکیشن، دیدنی مثل ویدیو، شنیدنی مثل پادکست.
کتاب ها معمولا تعاملی نیستند، ولی سایت و اپلیکیشنها معمولا تعاملی هستند و حتی دربردارنده چند نوع آموزش هستند. تعاملی یعنی چی؟ یعنی وقتی به شما آموزشی به صورت فیلم یا نوشتاری ارائه میشه از شما میخواهد که به سوالی پاسخ دهید یا ادامه کد رو بنویسید.
بیشتر دوره های آموزشی سون لرن و تاپ لرن و راکت و .... ویدیویی هستند و هنوز من دوره آموزشی تعاملی در بین سایت های ایرانی ندیدم. امیدوارم ساخته شود.
پس این دوره آموزشی نیست که مناسب من و تو است، بلکه این مسیر آموزشی است که باید مناسبترینشو پیدا کنیم.
مسیر آموزش تو میتونه با افراد دیگه متفاوت باشه. اما به کلمه "مسیر" دقت کن. تصور کن شما دارای یک هدفی هستی: مثل یادگیری برنامه نویسی برای طراحی سایت و فرانت اند. این مسیر دارای راهنما است؟ بله، افراد مختلف راهنماهای زیادی برات نوشتند که میتونی از اون استفاده کنی. من در ویرگول درباره مسیر آموزشی فرانت اند نوشتم میتونی بخونی و استفاده کنی و سوال بپرسی.
این راهنما، به شما میگه مسیرت رو با یادگیری چه چیزهایی شروع کنی و گامهای آغازین و بعدی رو به شما نوشن میده. مثلا اگر میخواهی ری اکت یا انگیولر یا ویو یا فلاتر یاد بگیری باید بدونی اینها چه پیش نیازی دارند؟
وقتی گامهای مسیر آموزشی رو میبینی، در ذهنت مسیرهای عصبی جدیدی یا دسته بندی موضوعی پیرامون برنامه نویسی شکل میگیره. این روند درباره هر دانش جدیدی که میخواهی بیاموزی حدودا دو ماه است.
پس خودت رو در مسیر نگه دار، دو ماه اول رو جدی بگیر و خودت رو پایبند به یادگیری نگه بدار. ممکنه چند دوره آموزشی ببینی و از بین سه چهار مدرس، فقط از یک مدرس خوشت بیاد. حتی ممکنه آن مدرس همه مباحثی که مورد نیاز شماست رو پوشش نداده باشه!
اگر تا اینجا رو خونده باشی، متوجه میشی که هیچ دوره آموزشی برنامه نویسی مناسبی وجود ندارد. بلکه باید مسیر آموزشی مناسب رو پیدا کنی و سپس در مسیر پیش بری و پیش نیازها رو رعایت کنی. در این مسیر ممکنه بخوای پول خرج کنی و فلان دوره آموزشی رو بخری و بعد از خرید متوجه بشی مناسبت هست یا نه. ممکنه پول رو بذاری جیبت و سرسختانه یا کنجکاوانه، از آموزشهای رایگان استفاده کنی. و شاید هم هر دو رو انجام بدی و ذهنت در فضای برنامه نویسی قرار داره.
در این مسیری که طی میکنی، باید حواست باشه در مسیر بمونی! به عنوان مثال : شما داری برنامه نویسی فرانت اند یاد میگیری، یهو برات پیشنهاد میاد که دوره آموزش پایتون 90 درصد تخفیف خورد>>> ماندن در مسیر و تمرکز یعنی به این چیزا فکر نکنی! مگه میخوای برنامه نویس پایتون بشی که بری آموزش دوره پایتون رو ببینی؟
یا ممکنه در تعطیلات (اخر هفته یا عید یا تابستون یا ...) تصمیم گرفتی برنامه نویسی یاد بگیری یا مسیری که قبلا شروع کردی رو ادامه بدی ولی بهت پیشنهاد مسافرت میدن! یا اصلا میخوای بری مسافرت که برنامه نویسی یاد بگیری ولی میخوای در کنارش دو سه تا کتاب آموزشی که هیچ ارتباطی به برنامه نویسی نداره با خودت ببری یا بدتر از اون دوره اموزشی نا مرتبط ثبت نام کنی!
شروع کردن هر چیزی از خواندن کتاب گرفته تا همین یادگیری برنامه نویسی، خیلی ساده است. اما ماندن در مسیر و ادامه دادن راه و پیمایش گامهای موثر و مخصوصا پیش نیاز، سرسختی میخواد.
لطفا از یک تایمر استفاده کن، اگر موبایل هوشمند داری از برنامه ساعت یا clock برو سراغ محاسبه زمان و هر وقت شروع کردی به یادگیری، دکمه رو بزن تا بفهمی چند دقیقه در مسیر یادگیری هستی. هر وقت بلند شدی بری آب بخوری یا سراغ کار دیگری رفتی، زمان رو متوقف کن. یادداشت کن که مثلا 20 دقیقه تونستی یاد بگیری!
اینجوری وقتی بعد از یک هفته یا یک ماه از آغاز مسیر یادگیری میگذره، نمیگی برنامه نویسی مناسب من نیست یا سخته یا ... . بلکه میگی مگه من براش چقدر وقت گذاشتم؟ با روزی 10 یا 20 دقیقه که نمیشه برنامه نویس شد! ساده ترین و آسانترین راهش رو هم بخوای در نظر بگیری میشه این: 20 دقیقه فیلم آموزشی دیدم سپس 20 دقیقه درباره فیلمی که دیدم از سایت فارسی یا انگلیسی و یا کتاب، مطالعه کردم تا بفهمم مباحث مطرح شده یعنی چی! سپس 20 دقیقه یه محیط توسعه رو راه اندازی و نصب کردم و کمی انگشتام رو به کیبورد زدم.
اگه پاراگراف بالا رو انجام دادی یک ساعت وقت گذاشتی برای برنامه نویسی! به نظرت زیاده؟ البته من نمیگم از همون روز اول، 5 ساعت وقت برای یادگیری بذار یا از وقتی بیدار میشی تا وقتی بخوابی فیلم آموزشی ببین و کتاب بخون و سوالات گروه های تلگرامی برنامه نویسی رو بخون و توی اینترنت جستجو کن و .... . ولی دست کم یکی دو ساعت، خودت رو در فضای برنامه نویسی قرار بده.
مثل کسانی که میخوان برن باشگاه بدنسازی، بهشون میگن برای شروع لازم نیست برنامه رو مو به مو اجرا کنی، گاهی نیازه که شما خودت رو به حضور در باشگاه عادت بدی، سپس با اسباب و وسایل باشگاه آشنا بشی. سپس تمریناتی برای گرم کردن بدن انجام بدی و بالاخره بری سراغ یک برنامه آموزشی که اون هم یک گام از مسیر بدنسازی است.
اگر برای ماندن در مسیر به مشکل برخوردی در سوالات بپرس. چندتا سوالی که در گروه ها پرسیده شده رو بنویسم و جواب بدم.
راهنمای مسیر رو مطالعه کن. ببین چقدر از گامهایی که در مسیر آمده رو درست طی کردی. آیا توانستی به حد قابل قبولی در یادگیری گامها برسی؟
اول از نظر فیزیولوژیک بررسی کن که آیا بدنت برای انگیزه داشتن مناسبه؟ یعنی ویتامین دی D شما پایینه یا در سطح مناسبی قرار داره؟ یعنی چربی خونت رو بررسی کن که آیا در سطح نرمالی قرار داره؟ یعنی چشمات برای مطالعه، نیاز به ابزاری مثل عینک دارند یا خیر؟
دوم خودت رو در فضای برنامه نویسی نگه دار. یا جو و اتمسفر برنامه نویسی در اطراف خودت ایجاد کن. یعنی مجله مرتبط بخر (دیجیتالی و الکترونیکی مثلا از طاقچه و فیدیبو و کتابراه) و بخون! مثل مجله شبکه که در هر شماره به بررسی رویکردهای برنامه نویسی میپردازه. در گروه های تلگرامی برنامه نویسی عضو شو.
سوم مطالب تئوری بیشتری بخون! برخی از دوره ها و کتابها، خیلی زود میرن سراغ برنامه نویسی. ممکنه شما هنوز آمادگی این حضور در گامهای عملی رو نداشته باشید و بخواهید بیشتر درباره مسیری که در پیش گرفتید بدانید. به سراغ فضا سازی برای برنامه نویسی بروید و از مجله و کتابها استفاده کنید.
چهارم به فرصتهای شغلی در سایتهای کاریابی ایرانی و خارجی و لینکدین سر بزن. آن حوزه ای که به زودی در آن ماهر خواهید شد را بررسی کنید و ببینید از شما چه مهارتهایی میخواهند. کدام مهارتهای خواسته شده مرتبط و کدام نامرتبط و زیاده خواهانه است.
پنجم پس از انجام مراحل بالا، اکنون خودتان را تصور کنید. تصور کنید یک برنامه نویس هستید و آن ایده هایی که در ذهنتان دارید را حاضر و آماده تصور کنید.
ششم ورزش کنید. شاید بگویید که این همان بررسی فیزیولوژیک است که در بالا و شماره اول گفتی. اما این ورزش است که کمک میکند شما ساعتهای طولانی پشت میز بنشنید و طاقت بیاورید. البته منظورم این نیست که یکسره بنشینید و تکان نخورید و گرنه شما یک برنامه نویس نیستید. حتما از تایمر بیست دقیقه ای (یا کمی کمتر و بیشتر) استفاده کنید و پس از زمان مشخص بلند شوید و یک دقیقه یا بیشتر راه بروید.
هفتم نوتیفیکیشن یا اعلانهای گوشی و کامپیوتر رو خاموش کن. نمیدونی این کار چه قدر در زندگیت معجزه میکنه. به عنوان مثال من تمام نوتیفیکیشنها رو بستم و غیرفعال کردم. فقط پیام و sms رو باز گذاشتم. اینطوری عوامل حواس پرتی رو از خودت دور کردی.
هشتم یک محیط شخصی بساز و ازش محافظت کن. ممکنه تو در خوابگاه باشی یا خونه و یا بدون یک مکان مشخص. پس اگر در اتاق هستی که امکان ورود دیگران (مثل خواهر و برادر کوچکتر و بچه های فامیل) فراهمه، در اتاق رو ببند یعنی قفل کن. اگر در کتابخانه یا خوابگاه و محیط عمومی هستی، از اسپیکرهای سیم دار یا بیسیم که یک سر پلاستیکی داره استفاده کن زیرا این سر پلاستیکی قسمت زیادی از سر و صدایی که موجب حواس پرتی میشه رو میگیره.
ممکنه موارد بیشتری رو بشه برشمرد تا انگیزه ت حفظ بشه، در نظرات برام بنویس لطفا.
در مسیر یادگیری توسعه نرم افزاری و کار با کامپیوتر باید مراقب بدنتان باشید. چون هر مقدار این یک کار ذهنی باشد بازهم به ابزارهایی مانند دستانتان برای کد نویسی نیاز دارید.
پس روشهای صحیح مطالعه کتاب یا نشستن پشت کامپیوتر رو جدی بگیر. اگر لازمه براش هزینه کن و برگه آموزشی رو پرینت بگیر و به دیوار بچسبون یا لای کتابت بذار.
از نمایشگرهای کوچک دوری کن. ببین اصلا لپ تاپ برای کار مداوم ساخته و طراحی نشده. اگر بعد از مدتی کار با لپ تاپ دچار گردن درد و کتف درد و ... شدی طبیعیه. لپ تاپ برای کار موقت با کامپیوتره. برخی از برنامه نویسها وقتی میرن مسافرت، مانیتورشون رو هم با خودشون میبرن.
برای برطرف کردن درد کمر و گردن، جدای از مراجعه به پزشک در صورت نیاز و به تشخیص خودتون این کارها رو انجام بده:
اول) پیاده روی روزانه رو در برنامه خودت جای بده. اگر دچار ضعف و نقص حرکتی هستی و پیاده روی برات مقدور نیست، یک چیز دیگه رو جایگزین کن. پیاده روی به گردن خون کمک میکنه و درمان بسیاری دردهای اندامهای اسلکتی و عضلانیه. البته اگر وزنت زیاده و زانو درد داری، اول وزن رو درست کن و به جای پیاده روی از تمرینات جایگزین مثل یوگا و تمرینات کششی استفاده کن.
دوم) روی سطح صاف ولی گرم به پشت دراز بکش. سرت رو بدون متکا و بالشت روی زمین تمیز و گرم (یعنی سرد نباشه وگرنه خودش درد گردن و کمر برات میاره) بذار و بسته به دردت بین پنج دقیقه تا نیم ساعت دراز کشیده بمان.
سوم) از تمرینات مختلف برای قوی کردن گردن و کمر استفاده کن. این تمرینها نیاز به وسیله ای نداره و میتونی از اینترنت دربارشون مطلب بخونی و فیلم ببینی.
چهارم) زاویه نگاهت به صفحه تخت مانیتور رو بررسی کن. این رو هم میتونی در اینترنت جستجو کنی.
پس بالاخره فهمیدی که دوره آموزشی مناسبی وجود نداره. و فهمیدی که پول خرج کردن برای برنامه نویسی لازم نیست . بلکه یادگرفتن اینکه در مسیر بمونی لازمه. شناخت مسیر به تو کمک میکنه انگیزه بگیری و اهداف درست داشته باشی و منتظر نباشی تا در دو ماه یک برنامه نویس بشی.
همچنین میتونی موفقیتهای کوچیکت رو در مسیر بشناسی و از اونها برای طی کردن مسیرهای بعدی انگیزه بگیری.
اولش یعنی حدود دو ماه رو باید آرامش داشته باشی و صبر کنی تا ذهنت درباره برنامه نویسی ساختارها و دسته بندی های جدید رو بسازه. یعنی ذهنت آماده بشه و تو باید اینو بدونی که این یکی از دلایل خمیازه کشیدن ما هنگام یادگیری مسائل جدیده.