عدد ۱٫۶۷ برای تعداد تبلیغات، قرار نیست بگوید کاربر در یک لحظه یک تبلیغ و بخشی از تبلیغ دوم را دیده است. این عدد میتواند حاصل میانگینگیری از وضعیتهای متفاوت طی بازدید باشد. همین مثال ساده نشان میدهد چرا خواندن شاخصهای تبلیغاتی CrUX به شناخت روش اندازهگیری نیاز دارد و شمارش بنرهای یک تصویر ثابت کافی نیست.

گوگل این شاخصها را به بخش منابع راهنمای تجربه صفحه اضافه کرده است. چهار معیار آزمایشی، تعداد و تراکم تبلیغات در بخش قابل مشاهده صفحه و مصرف پردازنده و شبکه مرتبط با تبلیغات را توصیف میکنند. این دادهها برای شناخت تجربه کاربران واقعی کروم مفیدند، اما امتیاز جامع کیفیت سایت یا دستور تازهای برای تعیین تعداد مجاز تبلیغات نیستند.
معرفی شاخصها و اضافه شدن آنها به راهنمای جستوجو، دو رویداد جدا بودند. کروم چهار معیار را در ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۶ معرفی کرد و ارجاع به آنها در ۲۲ سپتامبر به منابع راهنمای تجربه صفحه اضافه شد. پس موضوع خبر، اضافه شدن یک منبع اندازهگیری به مستندات است؛ از این اتفاق بهتنهایی تغییر الگوریتم رتبهبندی نتیجه نمیشود.
جان مولر نیز توضیح داده است که معیارها برای کمک به ارزیابی وضعیت سایت در راهنما قرار گرفتهاند. از نگاه او، هر چیزی عامل مستقیم رتبهبندی نیست و داشتن معیار میتواند گفتوگو و کار روی تجربه سایت را آسانتر کند. بنابراین ارزش داده صرفا به امکان اثبات اثر مستقیم بر رتبه وابسته نیست.
از سوی دیگر، نباید نتیجه گرفت تجربه صفحه برای گوگل اهمیتی ندارد. راهنما همچنان درباره تجربه کلی صحبت میکند و استفاده از Core Web Vitals در رتبهبندی را توضیح میدهد. نکته این است که هر ابزار معرفیشده در منابع، لزوما یک سیگنال مستقیم مستقل نیست. شاخصهای تبلیغاتی نیز عضو Core Web Vitals محسوب نمیشوند.
شاخص Ad Count به میانگین تعداد تبلیغات قابل مشاهده در طول بازدید مربوط است. کروم هر ثانیه از بخش قابل مشاهده نمونه میگیرد و تعداد عناصر تبلیغاتی حاضر در آن را محاسبه میکند. سپس میانگین نمونهها برای همان بازدید به دست میآید. به همین دلیل، این عدد میتواند اعشاری باشد.
در یک مثال آموزشی فرضی، کاربر پانزده ثانیه در صفحه میماند. پنج ثانیه سه تبلیغ، پنج ثانیه دو تبلیغ و پنج ثانیه هیچ تبلیغی در دید او نیست. میانگین تعداد از جمع پانزده و ده، تقسیم بر پانزده به دست میآید؛ یعنی حدود ۱٫۶۷. این نتیجه، خلاصه سه وضعیت است و تعداد واقعی یک تصویر لحظهای را نشان نمیدهد.
این روش با شمارش جایگاههای تعریفشده در قالب فرق دارد. ممکن است یک مطلب طولانی چندین جایگاه داشته باشد، اما کاربر هنگام مطالعه فقط یک یا دو مورد را همزمان ببیند. همچنین وجود بخشی از عنصر تبلیغاتی در محدوده دید میتواند در شمارش وارد شود. تعداد کلی بنرهای موجود در سیستم تبلیغات، جای این مشاهده را نمیگیرد.
نتیجه عملی برای خواندن گزارش این است که عدد را با عنوان درست معرفی کنیم. عبارت «میانگین تعداد تبلیغات قابل مشاهده طی بازدید» روشنتر از «این صفحه چند تبلیغ دارد» است. دومی ممکن است مخاطب گزارش را به این تصور برساند که همه جایگاههای مقاله شمرده شدهاند، درحالیکه رفتار سنجه متفاوت است.
شاخص Ad Density نسبت فضای اشغالشده توسط تبلیغات به بخش قابل مشاهده صفحه را دنبال میکند. منظور، تمام طول سند نیست. اگر مقالهای چندین صفحه اسکرول دارد، گزارش به ما نمیگوید چه درصدی از مجموع طول آن تبلیغ است. موضوع، فضایی است که کاربر در نمونههای زمانی مختلف روی نمایشگر میبیند.
در ادامه همان مثال فرضی، تبلیغات در پنج ثانیه اول پنجاه درصد، در پنج ثانیه دوم سی درصد و در پنج ثانیه آخر صفر درصد از محدوده دید را میگیرند. میانگین این سه بازه هماندازه، حدود ۲۶٫۷ درصد است. این محاسبه آموزشی یک بازدید را توضیح میدهد و مرز مطلوب یا نامطلوب تجربه نیست.
کروم برای تراکم، بخش واقعا داخل محدوده دید را در نظر میگیرد. اگر فقط قسمتی از تبلیغ دیده شود، همان قسمت در مساحت موثر است. اگر تبلیغها روی هم بیفتند، مساحت مشترک برای تراکم دوباره شمرده نمیشود؛ در مقابل، شمارش عناصر تبلیغاتی منطق دیگری دارد. این تفاوت میتواند نسبت میان دو شاخص را توضیح دهد.
برای موبایل، ابعاد محدوده دید هم ثابت فرض نمیشود. تغییر نمایش عناصر مرورگر میتواند ارتفاع فضای قابل مشاهده را تغییر دهد و اندازهگیری از ابعاد همان لحظه استفاده میکند. بنابراین یک نسبت در مشاهده واقعی کاربر، با محاسبه دستی براساس تصویر یا ابعاد فرضی نمایشگر یکسان نیست. هدف سنجه، نزدیک شدن به همان تجربه مشاهده است.
شاخص Ad Weight: CPU زمان مصرفشده برای پردازش مرتبط با فریمهای تبلیغاتی را طی بازدید جمع میکند و با واحد میلیثانیه گزارش میشود. این سنجه از جنس میانگین تعداد عناصر دیداری نیست. بازدید طولانیتر، بسته به رفتار تبلیغات، میتواند فرصت بیشتری برای تجمع مصرف ایجاد کند و همین موضوع در مقایسه اهمیت دارد.
در مستند فعلی این معیار، زمان پردازنده فریمهای تبلیغاتی مطرح شده و زمان مربوط به اسکریپتهای تبلیغاتی فریم اصلی از این سنجه مشخص کنار گذاشته شده است. بنابراین نباید مقدار گزارش را حساب کامل همه فعالیتهای مرتبط با تبلیغات در صفحه معرفی کرد. دامنه اندازهگیری بخشی از معنای عدد است.
اگر عدد پردازنده بالا باشد، صرف کوچک کردن ابعاد یک بنر لزوما علت را برطرف نمیکند. ممکن است اجرای داخل فریم یا منابع مربوط نیازمند بررسی باشد. این یک مسیر تشخیصی است، نه توضیح قطعی همه نمونهها. عدد کلی نشان میدهد چه بخشی ارزش بررسی دارد؛ شناسایی منبع مسئول به مشاهده فنی دقیقتری نیاز دارد.
شاخص Ad Weight: Network به داده منتقلشده برای منابع مرتبط با تبلیغات مربوط است. مستندات فعلی ابزارها، خروجی این مقدار را با واحد کیلوبایت معرفی میکنند. این شاخص، هزینه انتقال منابعی مانند اسکریپت، تصویر و سایر اجزای تبلیغاتی را دنبال میکند و با اندازه ظاهری تبلیغ روی صفحه یکی نیست.
یک بنر کوچک میتواند به منابع متعددی وابسته باشد. از طرف دیگر، تغییر اندازه نمایشی لزوما فایل دریافتی را تغییر نمیدهد. برای همین، تصمیمی که هدفش کاهش مصرف شبکه است باید با منابع بارگذاریشده ارتباط داشته باشد. جابهجا کردن جایگاه در قالب، بدون تغییر رفتار دریافت، تضمین نمیکند مصرف داده هم کمتر شود.
همچنین نامرئی کردن یک عنصر، بهتنهایی توقف هزینه فنی را ثابت نمیکند. روش اندازهگیری کروم میان حضور دیداری و مصرف منابع تفاوت میگذارد. عنصر بدون ردپای نمایشی میتواند از تعداد و تراکم کنار گذاشته شود، درحالیکه پردازش یا شبکه آن همچنان در سنجه مربوط اثر داشته باشد. حذف از دید و توقف اجرا دو بررسی متفاوتاند.
محاسبه یک بازدید، پایان فرایند گزارش عمومی نیست. داده بازدیدهای واجد شرایط در CrUX تجمیع میشود و شاخصهای تبلیغاتی با صدک هفتاد و پنجم گزارش میشوند. پس میانگینگیری از نمونههای داخل یک بازدید و انتخاب صدک میان بازدیدها، دو مرحله جدا هستند. یکی را نباید به جای دیگری توضیح داد.
برای نمونه، اگر مقدار صدک تراکم بیستوسه درصد باشد، تفسیر آن به بازدیدهای حاضر در گزارش مربوط است؛ در حدود سهچهارم آنها مقدار سنجه در آن حد یا پایینتر قرار گرفته است. این عدد میانگین تمام کاربران اینترنت نیست و درباره هر لحظه از هر بازدید هم حکم یکسان نمیدهد. بازدیدهای سنگینتر همچنان میتوانند وجود داشته باشند.
همین موضوع توضیح میدهد چرا اجرای یک بررسی محلی ممکن است با عدد عمومی برابر نباشد. دستگاه، شبکه، پاسخ تبلیغاتی و زمان استفاده کاربران متفاوتاند. تطبیق نداشتن یک نمونه با صدک گزارش، بهتنهایی خطای ابزار را ثابت نمیکند. برای تحلیل اختلاف، ابتدا باید نوع داده و دامنه مقایسه یکسان شده باشد.
پنجره زمانی گزارش نیز مهم است. ابزارهای مرتبط از بازههای تجمیع استفاده میکنند و داده فعلی API بر پنجره متحرک بیستوهشتروزه تکیه دارد. پس تغییر امروز سایت بلافاصله تمام تجربههای موجود در گزارش را عوض نمیکند. ابتدا میتوان اجرای فعلی را دید و بعد، روند داده میدانی را با توجه به بازه جمعآوری تفسیر کرد.
کروم برای تشخیص منابع و فریمهای تبلیغاتی، از ترکیب قواعد شبکه و تحلیل اجرای اسکریپت استفاده میکند. تطبیق درخواست با فهرست تشخیص تبلیغ، یکی از مسیرهاست. مسیر دیگر به منابع یا فریمهایی مربوط میشود که از طرف اسکریپت شناختهشده تبلیغاتی درخواست یا ساخته میشوند. این طبقهبندی، پایه اندازهگیریهای بعدی است.
بنابراین شاخصها را باید در چارچوب تشخیص مرورگر خواند. آنها فهرست قراردادهای فروش رسانه نیستند و لزوما با نامگذاری داخلی جایگاهها در پنل ناشر یکسان نیستند. برای توضیح یک اختلاف مشخص، بررسی منبع و نحوه طبقهبندی آن میتواند لازم باشد. صرف متفاوت بودن دو فهرست، علت اختلاف را تعیین نمیکند.
این موضوع برای تیم فنی کاربرد دارد، چون بررسی تبلیغ فقط به تصویری که در صفحه دیده میشود محدود نمیماند. منابع وابسته و فریمها هم در رفتار مرورگر نقش دارند. در نتیجه، اگر عددی غیرمنتظره است، مسیر مناسب بررسی، همان تعریف و طبقهبندی مرتبط با سنجه است؛ تغییر عنوان جایگاه در پنل، بهخودیخود تعریف مرورگر را عوض نمیکند.
داده تبلیغاتی برای همه صفحهها و همه سایتها منتشر نمیشود. شرایط عمومی CrUX، ازجمله قابلیت کشف عمومی و تعداد کافی نمونه، بخشی از ماجراست. دادههای تبلیغاتی شرایط اختصاصی هم دارند. اگر یکی از این شرایط فراهم نباشد، جای خالی گزارش درباره سبک یا سنگین بودن تجربه تبلیغاتی پاسخ مستقیمی نمیدهد.
طبق روش فعلی، سایت باید در ads.txt دستکم یک فروشنده مجاز تعریف کرده باشد تا در گزارش تبلیغاتی CrUX قرار بگیرد. فایل فقط دارای رکورد جایگزین، همان وضعیت فایل دارای فروشنده مجاز را ندارد. همچنین تنها صفحههای دارای منابع تبلیغاتی در این مجموعه شاخصها در نظر گرفته میشوند. جزئیات پوشش داده باید هنگام مقایسه حفظ شود.
ممکن است داده کلی یک دامنه موجود باشد، اما صفحه خاصی نمونه کافی نداشته باشد. اگر در این حالت عدد دامنه به جای صفحه استفاده شود، باید همین تفاوت روشن بماند. نسبت دادن مقدار کلی به یک مقاله، بدون توضیح دامنه، گزارشی دقیق از همان مقاله نمیسازد. این مسئله درباره تفکیک دستگاه نیز برقرار است.
بررسی محلی DevTools میتواند حتی وقتی گزارش عمومی موجود نیست مفید باشد. شرط ads.txt در مرحله تجمیع CrUX اعمال میشود و پنل محلی تلاش میکند صفحه بررسیشده را اندازهگیری کند. بنابراین وجود داده محلی و نبود داده عمومی، الزاماً تناقض نیست. هر ابزار درباره جامعه و مرحله متفاوتی اطلاعات میدهد.
بخش زیادی از تبلیغات در فریمهایی با مبدا متفاوت نمایش داده میشوند. همین ساختار، دسترسی یک اسکریپت معمولی صفحه به همه جزئیات را محدود میکند. مستندات کروم برای این شاخصها، API جاوااسکریپتی معادلی برای جمعآوری همان داده در ابزارهای عمومی پایش کاربران معرفی نکرده است. بنابراین عدد مرورگر را نباید خودکار با خروجی هر ابزار آماری قابل جایگزینی دانست.

یک سامانه داخلی ممکن است تعداد جایگاهها یا درخواستهای خودش را ثبت کند و آن داده همچنان مفید باشد. اما پیش از مقایسه، تعریف سنجهها باید تطبیق داده شود. تعداد درخواست تبلیغ، تعداد جایگاه فعال و میانگین تبلیغ قابل مشاهده، سه عنوان متفاوتاند؛ مشترک بودن واژه تبلیغ به معنی یکسان بودن مقدارشان نیست.
ابزار CrUX Vis برای مشاهده سریع داده و روند سایتها و صفحههای واجد شرایط کاربرد دارد. امکان بررسی سطح دامنه و صفحه و تفکیک دستگاه کمک میکند نمونه مرتبطتری انتخاب شود. این ابزار برای فهم روند مناسب است، اما مقدار تجمیعی آن بهتنهایی نام فایل یا جایگاه مسئول تغییر را مشخص نمیکند.
رابط CrUX API و نسخه تاریخچه آن، دسترسی برنامهپذیر به دادهها میدهند. برای تیمی که گزارش منظم دارد، این امکان میتواند به کنار هم قرار گرفتن دورهها و تشخیص تغییر کمک کند. با این حال، داده بیشتر فقط وقتی ارزش دارد که دامنه، دستگاه و دورههای قابل مقایسه مشخص باشند. ساختن داشبورد شلوغ، خودبهخود تشخیص دقیقتری ایجاد نمیکند.
برای پیدا کردن علت، پنل تبلیغات و ابزارهای بررسی مرورگر نقش دیگری دارند. تیم میتواند منابع، رفتار فریمها و نمونه اجرای فعلی را ببیند. بهتر است نتیجه این بررسی به همان سنجه وصل شود. اگر مسئله تراکم است، شواهد دیداری اهمیت دارند؛ اگر مصرف شبکه مطرح است، منابع منتقلشده باید بررسی شوند. این انتخاب از نوع مشکل میآید.
گوگل برای این چهار معیار آستانه رسمی خوب و بد تعیین نکرده است. بنابراین نمیتوان از عدد یک رقیب، قانون عمومی تعداد تبلیغات ساخت. مجموعه میتواند هدف داخلی تعریف کند، اما باید آن را با نیاز مخاطب و محدودیت محصول توضیح دهد. هدف داخلی با مرز اعلامشده سیستم رتبهبندی یک چیز نیست.
یک تغییر محدود در قالب میتواند نقطه شروع مناسبی باشد. مثلا اگر جایگاه چسبان بخش زیادی از نمایشگر را میگیرد، اصلاح ابعاد یا رفتار همان جایگاه قابل بررسی است. نتیجه دیداری را میتوان زودتر مشاهده کرد و روند میدانی را در دوره مناسب دنبال کرد. درآمد و رفتار مخاطب هم سنجههای جداگانهای هستند که باید کنار این داده خوانده شوند.
مزیت شاخصهای CrUX در دقیقتر شدن پرسش فنی است. به جای گفتن «تبلیغات صفحه زیاد است»، میتوان مشخص کرد مشکل به تعداد همزمان، فضای اشغالشده، پردازش یا انتقال داده مربوط است. چنین تشخیصی راه اصلاح را روشنتر میکند، بدون آنکه لازم باشد از هر کاهش عدد، وعده افزایش رتبه یا بهبود قطعی درآمد ساخته شود.
تهیه شده توسط تیم تخصصی سئوسید احسان خسروی (مدیر، متخصص و مشاور استراتژیک سئو)