_بهش گفتم: زندگیت رو توی یک جمله تعریف کن؟
_گفت: خیلی وقته که زندگی ام، تکرارِ دیروز و دیروز و دیروزه!
_گفتم: پس امروز و فردا چی میشه؟ همش که شد دیروز؟!
_گفت: بَدیش همینه دیگه، امروز، فردا میشه دیروز، فردا هم پس فردا میشه دیروز؛ خلاصه که زندگی بدجوری بازیمون داده، سوار تِرَنی شدیم که ایستگاه هایش را دیروزها قُرُق کرده اند.
