تو را دوست دارم...
نه مثل شعرهای عاشقانه،
نه مثل قصههای قدیمی...
تو را دوست دارم
مثل نفس کشیدن در هوای بارانی،
بیدلیل، بیوقفه، بیادعا...
تو را دوست دارم
نه برای آنچه هستی،
برای آنچه در من بیدار کردی...
حسی شبیه آرامش بعد از طوفان،
شبیه لبخند بیهوا وسط دلتنگی...
و اگر روزی نباشی،
من میمانم با واژههایی
که فقط برای تو معنا دارند...