ویرگول
ورودثبت نام
Setayesh
Setayesh‌‌‌‌‌
Setayesh
Setayesh
خواندن ۳ دقیقه·۵ سال پیش

دو فاجعه در کمتر از یک شبانه روز :I

سلاممممم

تنها دلیل نوشتنم اینه که اگه حرف نزنم میترکم و می پاچم رو دیوار! پس بهتره که بنویسم!



امروز زنگ اول فیزیک داشتیم و مبحث شیرین فشار بود. حدود 30 دقیقه از کلاس مونده بود و من کاملا در عالم دیگری سیر میکردم پس از جای خویش برخاسته و روی تخت دراز کشیدم. با خودم گفتم گوش میدم معلم چی میگه ، ولی کاملا در اشتباه بودم. زیرا ناگهان با صدای مهیب تلفن از جا پریدم و وقتی تلفن رو پاسخ دادم فهمیدم دوستم زنگ زده که بپرسه چرا سر کلاس زنگ دوم نیستم؟ وقتی فهمیدم چه اتفاقی افتاده و من وسط کلاس فیزیک خوابم برده و حضور و غیاب زنگ دوم رو هم از دست دادم ، صدام رو یکم صاف کردم و چون نمیخواستم ضایع بشم گفتم:" چیزه! این اینترنت لپ تاپ وصل نمیشه بعد الان درستش کنم میام به خانم بگو برام غیبت نزنه! بیچیاره لپ تاپ اینترنتش وصل بود ولی به خاطر روی ماه من گردن گرفت.

نگاهی به ساعت کردم و متوجه شدم نیم ساعت آخر فیزیک + 20 دقیقه زنگ تفریح + 10 دقیقه تاخیر معلم زمین شناسی ( زنگ دوم ) در مجموع 50 دقیقه در خوابی بسیار عمیق بودم?

برای اینکه دوستم شک نکنه 5 دقیقه صبر کردم بعد وارد کلاس شدم.? چون به عقل تازه از خواب بیدار شده‌ام اینطوری معلوم میشد دارم سعی میکنم اینترنت لپ تاپ رو وصل کنم!

واقعا رکوردی جدید در زندگیم به ثبت رسید چون من هیچ وقت وسط کلاس خوابم نبرده بود. امروز چرت هم نمیزدم. کامل خواب بودمممممم. عمییییق!


و اما ماجرای دوم:

دیروز از 7 و نیم که کلاس های مدرسه بود بعد ساعت 14:45 تا 16 امتحان مطالعات داشتم و دقیقا ساعت 16:30 کلاس زبان و 17:30 تا 17:45 آزمون زبان! یعنی کاملا نابود بودم. بعد از امتحانم دوستم بهم پیام داد و گفت حتما پژوهش خوارزمی باید تموم شه چون تا امشب ساعت 23:59 وقت داره. بعد از استراحتی کوتااه دست به کار شدم و تغییرات لازمه برای تکمیل پروژه رو انجام دادم. بعد تکالیفم رو تموم کردم. مقداری برای امتحانات عربی و زمین شناسی امروز مطالعه کردم و بعد دوباره پروژه بعد شام و بعد دوباره پروژه . ساعت از 22 گذشته بود و کار هنوز تمام نشده بود. دیگه تسلیم ایجاد تغییرات بیشتر شدیم و رفتیم که بفرستیم. اماااااااا:

خلاصه ای از پیام های من و دوستم :

دوستم : خب بریم که بفرستیم!

من: اوکی

دوستم: میگه رمز اشتباهه!

من: چیییی؟

دوستم: نمیتونم وارد بشم!

من:یا خدا!

دوستم: تو رمزت رو داری؟

من: نهههه

دوستم حالا چه کنیم؟

من : نمد

... و ادامه...

خلاصه که سرتون رو درد نیارم ولی نشد بفرستیم.

ساعت 23:30 شد و ما هنوز داشتیم در دقیقه نود بازی میکردیم. میخواستم مثل این فیلم ها از پشت میزم بلند بشم و بزنم زیر میز!

کاملا ناامید و سرگشته از جایم پاشدم و رفتم مسواک زدم و به آغوش تختم رفتم. اصلا برام مهم نبود که تحقیق رو نفرستادیم ؛ مشکلم این بود که جواب معلممون رو چی بدیم؟ چون واقعا نباید میذاشتیم دقایق آخر ...

و امروز دبیر محترم به دوستم پیام داده که " تحقیق رو فرستادید؟ "

و ما نمیدونیم چه جوابش را بدهیم?




پروردگارا ! کممممممممممممممممممممممممممممممک!


نتایج اخلاقی:

1. هیچ گاه کار خود را به دقیقه نود نسپارید چون مثل من و دوستم خدای ناکرده بدبخت میشید!

2. اگه نصفه شب به یاد کاراتون بیوفتید شب کم میخوابید و اینگونه سر کلاس در خوابی عمیق فرو میروید.

3. اگه حوصله کلاس نداشتید، صدای کلاس را ببندید و به کتابخوانی بپردازید! ( چون امروز زنگ زبان مدرسه، درس رو که بلد بودم پس چون معلم زبان رو مخی بود صدای کلاس رو قطع کردم! از این معلم زبان هاییه که وقتی فارسی حرف میزنن لهجشون هنوز انگلیسیه????? )








۱۵
۱۳
Setayesh
Setayesh
‌‌‌‌‌
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید