ویرگول
ورودثبت نام
Setayesh
Setayesh‌‌‌‌‌
Setayesh
Setayesh
خواندن ۲ دقیقه·۴ سال پیش

دورهمی کوچولوی ویرگولی (پس از ۱ سال)

خانوم ها آقایون بفرمایید ناپلئونی? تولد بدون کیک و شیرینی؟ آخه میشه؟
خانوم ها آقایون بفرمایید ناپلئونی? تولد بدون کیک و شیرینی؟ آخه میشه؟


پارسال همین موقع، ۱۴ آبان ۱۴۰۰، تو ویرگول ثبت نام کردم و همون روز به دلیل هیجان زیادی که داشتم اولین پستم رو منتشر کردم. اون روز ها به دلایل نامعلومی حال دلم خیلی خوب بود. یه دختر شاد و شنگول و از دنیا فارغ بودم. ولی هر هفته که جلوتر می رفتم از اون شور و شعف(?) کم می‌شد تا الان که دوباره داره اوج میگیره! [نمودار احساسات و عواطف من سینوسی است]
امروز اصلا تو حال و هوایی نبودم که پستی بزارم ولی خب واقعا از ته دلم میخواستم به خاطر تولد اکانتم یه پست کوتاه و مختصر هم که شده بنویسم. حالا جالب اینجاست که مثلا از هفته پیش داشتم فکر می کردم چه کار کنم که یه پست خلاقانه و جالب آماده کنم?
زمانی که تو ویرگول اکانت زدم کلی ایده برای نوشتن داشتم که اکثرشون فقط پیش نویس موندن و منم بعد از گذر یکی دو هفته پاکشون کردم. اصلا برای همین شد که رو آوردم به روزمره نویسی. چون ایده نداشتم! هی همش با خودم میگفتم چرا باید یه نفر وقتش رو بزاره و این چرت و پرت هایی که تو مینویسی رو بخونه؟!؟! حتی یه بار به سرم زد اکانتم رو پاک کنم و برای همیشه در افق محو شم. ولی امان از وابستگی! اعتیاد شدید به ویرگول داشتم? و در ضمن کلی هم دوست پیدا کرده بودم که هرگز نمیخواستم از دستشون بدم. این شد که ماندگار شدیم.




دلم میخواد از صمیم قلبم از تمام کسانی که در طی این یک سال به من نهایت لطف رو داشتن و نوشته های چپر چلاق منو خوندن و همراهم بودن تشکر کنم.

شرمنده این پست هم خیلی خشک و خالی شد.
سوالی، حرفی، حدیثی، انتقادی، تعریفی، تشویقی دارید خیلی خوشحال میشم بشنوم.


۱۰
۱۹
Setayesh
Setayesh
‌‌‌‌‌
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید