هنوز نمی دانید که آدم برای دل کندن گاهی جان میکند

هیچوقت نتوانستم حال و فکر آدم هایی را که یک بارِ پا به زندگی ات می گذارند را درک کنم ،

همان هایی که یک حال خوب با خود دارند

توجه میکنند ، مهربانند ،

به تو انرژی میدهند.

میتوانند تو را بفهمند،

حالت را درک کنند ،

به حرف هایت گوش کنند و آرامت کنند.

تا می آیی عادت کنی به بودنشان

تا دل میدهی به ماندنشان ،

میروند.

بدون هیچ اتفاق خاصی میروند به همین سادگی...

حال آنکه هیچ یادشان نمی آید در آن روزها و شب ها چه ها گفتند ،

میروند و پشت سرشان را هم نگاه نمیکنند ،

هیچوقت حال و فکر این آدم ها را درک نکردم...

بنا به ماندن اگر دارید بمانید ،

اگر نه که نیایید ، حرفی نزنید.