
موش ها کتاب میخورند.
برایشان اهمیتی ندارد، کلمه ی داستایفسکی را میجوند یا چوپان دروغگو را.
یک قطعه شعر، یا سرفصل یک روزنامه را.
نمی دانند مقاله ای که میجوند سرگذشت یک قتل در خیابان های پاریس بوده
یا دزدی در قسمت های زاغه نشین تهران.
موش ها میجوند، گچ دیوار، گردو های درون یک کیسه ی پارچه ای ، یا حتی بدن یک انسان را.
و نمیپرسند : داستان تو چه بوده، چه خواهد بود ؟
موش ها شاید سینوهه را خورده باشند ، در حالی که من هنوز سینوهه را نخواندم.
و شاید در جویدن هایشان لغت نامه ی دهخدا را ختم کرده باشند.
درحالی که من هنوز نمیدانم معنی * مماشات ، یا مالامال * چیست.
همه ی موش ها کتاب میخورند ، اما همه ی آدم ها کتاب نمیخوانند.
انسان ها انسان بدنیا می آیند و موش ها موش .
موش ها موش میمانند ، و انسان ها تصمیم میگیرند
که موش باشند یا انسان ؟