
گل و گلدون من،??که قرار است؛ انگیزه روزهای بیقراریام...
صفای روح خستهام...
یا حتی بانیای برای شکفتن شوق به خواب رفتهام، باشد.
آره امروز از آفتاب لب پنجره نجاتش دادم و آوردمش به این گوشه دنج میزم، تا هم انگیزهای باشه تا شروع به کار کنم و هم خودش نفس راحتی بکشه! جهت جذابیتش هم عنکبوت ازش آویزون شد.? مدیونید اگه فکر کنید کودک درونم همدستش بوده? بعله دیگه ایشون قراره انگیزه بده و ما پایان نامه رو شروع کنیم. هرچند کرونا منو از آزمایشگاه دوستداشتنیم دور کرده ولی من نمیذارم به روح پر تلاشم لطمه وارد بشه و خودمو از گرداب لعنتی این روزا بیرون میکشم، بله اینجوریاست. توانا بود هر که با ما بود.