سال هزاروچهارصدبرای من شدشروع بزرگ شدن؛پیداکردن شغل موردعلاقه ام؛ولی ازبهمن ماه؛بهمن تماشایی شد برام؛ونوشتن که آرزویی بوداون ته ته دلم باکلاس های استادسیدی واقعی شد؛وسخت کوشی یادم نره چراکه نابرده رنج را گنجی نیست.