ویرگول
ورودثبت نام
ستاره
ستارههر که خود داند و خدای دلش ، که چه دردیست در کجای دلش...
ستاره
ستاره
خواندن ۲ دقیقه·۶ سال پیش

نَفَسِ گُل ها را نگیریم

مجرد که بودم اصلا به گل و گیاه اهمیتی نمیدادم،مامانم عاشق گل و گیاه بود و همیشه حواسش بهشون بود.
اسفند ۹۷ با شوهرم‌که اون موقع نامزد بودیم رفتیم نمایشگاه گل و گیاه ، و چند تا گل برای خونه آیندمون خریدیم، اما ازونجایی که خودم حواسم بهشون نبود به مامانم گفتم حواسش بهشون باشه.
مامانم اونو گذاشت توی یه اتاقی که نه نور داره و نه هیچی،البته گل های خودش زیاد بودن،به من سپرده بود که فقط برم پرده رو بزنم کنار تا نور به گل ها برسه،اما ازونجایی که من هی یادم‌میرفت و سرکار بودم این شد که بعد مدتی گل های من پژمرده شدن.
چند ماه بعد که عروسی کردیم خاک گل ها رو عوض کردم بهشون کود و تقویتی دادم و صبح به صبح با گل ها صحبت کردم جون گرفتن و دوباره رشد کردن،
این روزها ۲ تا گل جدید عضو جدید خونمون شده،و باید بگم از نظر من عجیب ترین بوده همین ۳ ساعت پیش بود که رفتم دیدم یکیشون داره پژمرده میشه بهش آب دادم و نیم ساعت بعد رفتم دیدم برگاش جون گرفتن و مثل روز اول شدن?
یا یکی دیگش یه روز صبح بیدار شدم تا برگاش بی جون شده رفتم پرده رو زدم کنار و دیدم اِه دوباره جون گرفت.
حالا نمیدونم یا من به گل های قبلیم زیاد توجه نمیکردم و متوجه نمیشدم یا این ها خیلی لوس هستن.?
اصلا فکرشو هم‌نمیکردم نور و آب به این سرعت روی گیاه تاثیر بذاره ، همین الانم که دارم می نویسم باورم نمیشه?

الان فکر میکنم این موجوداتِ بی گناه ، مگه چه گناهی کردن که دستِ من افتادن و باید گشنگی و تشنگی بکشن.

ما نسبت به همه چیز مسئولیم‌.

گلگیاهمسئولیتزندگی
۱۲
۲
ستاره
ستاره
هر که خود داند و خدای دلش ، که چه دردیست در کجای دلش...
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید