می خوام امشب از عموی عزیزم بگم ،عمویی که در دوران زمانیکه زنده بود من سالی یکبار می دیدمش با اینکه فاصله خونمون ۵ دقیقه بود.
به واسطه ی خانمش بسیار از ما و خانواده پدریم دور شد ، حتی بچه هاش مخصوصا از مادر من خوششون نمیومد ،حتی دلیلش رو نمی دونستیم،هرجا هممون جمع بودیم اون ها هیچوقت نبودن،یا اگر بودن زود هم میرفتن .
بگذریم...
سال ۹۶ عموم بر اثر سکته تو کما رفت و یک هفته بعدش فوت کرد .
چیزی که برامون درداور بود دقیقا اون سالیان اخری که زنده بود باهامون رفت و امد میکرد و خودش تنهایی زیاد پیشمون میومد .
وقتی رفت خیلی درد اور بود چون تازه با همه ی ما اُخت شده بود.
ماه رمضون امسال دقیقا شب جمعه ای که بسیار ناراحت بودم و حالم بد بود توی خواب دخترش میره .
و فردا صبحش دخترش به من پیام میده که ستاره چیزی شده؟حالت خوب نیست؟بابام همش دیشب حال تو رو میپرسیده?
از اون روز هر روز براش فاتحه خوندم
و ازون جایی که تصمیم گرفته بودم نمازهام رو سر موقع بخونم و صبح ها باز بیدار نمیشدم
یه روز خواب عموم رو دیدم
توی خواب بهم پوزخند زد و گفت قولایی که به خدا میدی چرا عملی نمیکنی?.
این ها همه اش گذشت
تا دقیقا ۲ ماه پیش که تصمیم جدی گرفتم که نماز هام رو سر موقع بخونم
برای عموم زیاد فاتحه میخوندم ایت الکرسی میخوندم
تا اینکه دیروز صبح خوابم برد
خواب دیدم خونه بابامینا نشسته و من تا دیدمش رفتم دستاشو گرفتم و بوسیدمش
و گفت عمو فراموشم نکن
اینو چند بار گفت.
از خواب که بیدار شدم گفتم خدایا برای چی گفت فراموشش نکنم ،یهو یادم اومد من مدتی هست براش نه فاتحه خوندم نه ایت الکرسی نه قرانی چیزی?
خیلی تحت تاثیر قرار گرفتم
شاید اصلا من خوابم دچار توهم بوده و واقعی نبوده
هرچی که هست و بود
به عموم قول دادم تا وقتی زنده ام فراموشش نکنم?