روزی که پدرم دوچرخه خرید رو دقیقا یادم هست ، کلاس اول بودم خیلی ذوق زده بودم ، اما بلد نبودم و با چرخ های کمکی دوچرخه حرکت میکردم گذشت تا یک روز کمکی هاش شکسته بود و من متوجه نبودم سوار که شدم دیدم دارم حرکت میکنم اونم بدون کمکی ها ، اما خب عمر لذت استفاده من از دوچرخه تا کلاس چهارم بود ، اون موقع دیگه برام کوچیک بود و همه میگفتن دیگه بزرگ شدی ،تو کوچه با دوچرخه نرو ، همون جا دیگه دوچرخه رو بوسیدم و گذاشتم کنار ، هنوز که هنوز هست دلم دوچرخه میخواد ، دوچرخه رو از ماشین و موتور بیشتر دوس دارم ، دوچرخه یه حس خوبی داره ، یه حس عجیب...
