بگو...

چقدر دوس داشتم لباس گل قرمزی ام را بپوشم
پرده را کنار میزدم و خورشید را به خانه می آوردم
یا عصرها من چای و کیک هایی که پخته بودم را به بالکن میبردم و آنقدر دِلمان سبز میشد ، سبزِ سبزِ سبز که صدای خنده هامون مهمون کوچه سوت و کورمون میشد
دلم نور می خواهد عزیزجان
به دلم نور بتاب...