امروز به نسبت بقیه روزها دیر بیدار شدم مقدار زیادی نشستم گریه کردم و فکر کردم ....
به خودم گفتم اشکال نداره گریه کن ولی بعدش پاشو و قوی باش و ادامه بده ...
مقداری با خدا حرف زدم و گفتم میدونی من چقدر تلاش کردم؟ خدایا میدونی با چه محدودیت هایی ادامه دادم؟تمام این اتفاق هایی که میفته اصلا طبیعی نیست .
نمیدونم اصلا دعاهام رو میشنوی ، اما میدونم قطعا که میشنوی ، لابُد من کاری کردم که جوابمو نمیدی .
نمیدونم اما یکم بخاطر من نه، بخاطر اون تلاشایی که کردم کمکم کن، خودت همیشه میگی بعد هر سختی اسونیه ، پس اون آسونی کی قراره برسه؟
خدایا خواهش میکنم زیر حرفت نزن ...
اما...?
امروز یه چیز خوبی اتفاق افتاد ... زمان بسیار پر برکت بود
بعد اون حرفایی که اون بالا با خودم و خدا میزدم پا شدم خونه رو تمیز کردم و ناهار پختم ، با مامانم و خواهرم و هرکی میخواستم صحبت کنم صحبت کردم بعدش دیدم باز ساعت تکون نمیخوره ، اولش فکر کردم ساعت خرابه ، اما بعد دیدم گوشی هم همونه ...
نمیدونم واقعا حکمت این ساعت ها چیه ؟
اما گاهی وقتا زمان به طرز عجیبی تند میگذره بدون اینکه ذره ای کار انجام داده باشم
یک روزی مثل امروز هم زمان رو انگار نگه داشتن تا من به کارهام برسم ، خدایا شاید این امروز برای من یه نشونه بود ، هرچی که بود ممنون که حالِ خوبی دادی?