بازگشت

این روزها همش میخوام بیام و بنویسم اما نمیدونم چرا هی نمیشه
تا حالا شده از یه نفر خوشتون بیاد و دوس نداشته باشید باهاش ازدواج کنید ؟ یعنی هی راه بری و بگی قد بالای تو رعنا رو بنازم و هی قند تو دلت آب بشه
هی دوس داشته باشی نفس هاشو نفس بکشی ، ساعت ها بهش خیره بشی و نگاش کنی ،اما دوس نداشته باشی باهاش ازدواج کنی .
چند وقت پیش صبح بود خواب بودم و خواب نه چندان جالبی دیدم چشم که باز کردم دیدم همون لحظه ای که داشتم خواب میدیدم تو پیام دادی، یکهو ترسیدم ، و فقط نوشتم سلام و هیچی نگفتم ، خوابم جالب نبود مث این می مونه یه ذره ترسناک بود.
گاهی احساس میکنم چقدر من آدم قبلی ای که بودم فاصله گرفتم ، چقدر فرق کردم ، و بزرگتر شدم ، و دیگه خیلی چیزها برام مهم نیست .
گاهی واقعا آدما نیاز به زمان دارن ، زمان گاهی حل میکنه ، گاهی هم نه !
گاهی کینه ای که داری بدتر میشه ، گاهی هی بد و بدتر میشه ،زخم باز میکنه.
چقدر همه چیز پیچیده هست میدونی گاهی وقتی حرف میزنی و توی مکالمه بهم میگی:
+باور میکنی هرچه گذشته سرد نشدم و بهت بیشتر از قبل علاقه دارم

و من در جوابت میگم باور میکنم ، اما ته دلم میدونم که باور نمیکنم .

این روزها کلا هیچکس رو نمیتونم باور کنم
حتی وقتی افی زنگ میزنه و بهم میگه واااای دلم برای صدات تنگ شده بود
حتی وقتی افی میگه رفیق چرا نمیای بهم سر بزنی
حتی وقتی برام هدیه میخره

این روزها هیچکسی رو نمی تونم باور کنم

من توی زندگی اینقدر قلبم سرد و گرم شده ، که واقعا ترک خورده خیلی هم ترک خورده

مگه آدم چقدر میتونه سردو گرم بشه و نشکنه؟

شکستم و دوباره شکستگی هام رو جمع کردم و از نو ساختم

یه قلب دارم که پر از ترک هست که جای شکستگی هاش هیچوقت خوب نمیشه

وقتی مدام بشکنی دیگه نمیتونی چیزی رو باور کنی.