اینجا رو کاملا تصادفی پیدا کردم ، آدم همیشه نیاز به نوشتن داره ، تا بتونه افکارش رو خالی کنه،حداقلش منکه اینطوری هستم،دلم میخواست خاطرات ۱۸ سالگی تا الان رو می نوشتم اما ذهنم ریست فکتوری شده ، یه چیزایی رو واقعا یادم رفته و واقعیتش این هست که خودم خواستم فراموش کنم.
آدم یک سری چیزها رو واقعا دوس داره از یاد ببره.