بطور خلاصه، setter برای تغییر مقدار property و getter برای دریافت مقدار property یک کلاس استفاده میشود.
برای هرکدام از ویژگی های private، ستر (setter) بصورت public تعریف میشود.
چرا از getter و setter استفاده میکنیم؟
رایج ترین جواب: جهت data encapsulation یا کپسوله سازی.
در عین حال اگر خودتون سرچ کرده باشید متوجه میشید که برخی برنامه نویسان معتقدند که بعد از مدتها شما تشخیص میدین که تابع setter شما بیش از ست کردن یه مقدار برای یک ویژگی است و همچنین متوجه میشوید که ویژگی موردنظر شما مستقیما در 238 کلاس دیگر استفاده شده است.
بنابراین کپسوله سازی باعث میشه امنیت داده بالا برود تا امکان inject داده در run time به وجود نیاید و مدیریت حافظه را فوق العاده راحت می کند چون داده ها دیگر پخش و پلا نیستند بلکه در یک مدل داده ای قرار دارند در ادامه برخی از فواید آن را لیست می کنیم.
در بالا هم گفتیم کپسوله سازی می کند و هم گفتیم امنیت ندارد در واقع Getter/Setter خیلی سال است که نباید ازش استفاده شود دلایل خیلی زیاد مختلفی هم براش هست ولی به علت اینکه کار برنامه نویس را ساده می کند همه به صورت اتوماتیک آن را Generate می کنند و در پروژه هایشان استفاده می کنند.
کپسوله سازی داده اصلا اینطوری نیست که کد خاصی رو بردارن تبدیل کنند , داده های شما همیشه در معرض خطر هست.
البته در لاراول و تا جاییکه من دانشم اجازه میدهد براش جایگزین هایی هست که شاید در مقالات آینده بهشون پرداختم.