سرِ جمع

سرِ جمع

نمیدونم چقدر تا حالا به جمع هایی که توش هستین توجّه کردین .

آدما در جمع، به قول اهالی «تجربی» ، ترکیب میشن نه مخلوط.

به قول اهل فلسفه «جامعه» میشن نه «اجتماع».

یعنی تو جمع دیگه «من» نیستن و همه با هم تبدیل به یه «ما» میشن.

اونوقت هر کسی به اندازه ی توانایی و ویژگی هاش یه نقشی رو تو این «ما» ایفا میکنه.

یکی میشه «مغز» متفکّر «ما» ، یکی میشه «قلب» ما ، یکی میشه دست پرتوان «ما» و ...

به نظر میرسه ، بررسی کردن شخصیّت اجتماعی آدما هم خیلی جالبه هم خیلی به کار میاد.

مثلا اگه یه نفر «فعّال» تر از بقیه باشه ، اگه اون باشه که جمع بودن جمع رو حفظ میکنه (یعنی اگه نباشه جمع از هم می پاشه) ، اگه یه نفر بهتر از بقیه بتونه اعضای جمع رو قانع کنه

اونوقته که خودش به تنهایی تبدیل میشه به «سر» جمع.

یعنی اونه که با رفتار هاش و فعالیّتهاش به جمع سمت و سو میده.

اونه که مشخّص میکنه کی تو جمع باشه کی نباشه

چه کارهایی تو جمع زشت باشه چه کارهایی بد باشه

اونه که برای اینده و حال جمع برنامه می ریزه

اگه اینارو قبول کردی ، حالا بگرد ببین تو چه جمع هایی هستی؟

نقشت تو اون جمع ها چیه؟

«سر» اون جمع ها کیه؟

جمع هایی که توش هستی «قلب» داره؟

«دست» کیه؟

«چشم» هوشیار کیه؟

اینطوری هم میتونی مفید تر باشی هم احتمالاً می فهمی که اگه «سر» یه جمعی مشکل دار باشه دیگه اون جمع ، جمع به درد بخوری نمیشه مگه اینکه سر از تن جمع جدا باشه و جمع دوباره متولّد بشه

که اگرم جمع دوباره متولد بشه دیگه جمع قبلی نیست

1399/7/21

منتظر نظراتت هستم