
اگر من را دوست داری کشفم کن
انسان ها موجوداتی پیچیده و عمیق هستند
مانند یک اقیانوس که در انتهای خود اسراری دارد
اسراری که فقط برای آنان که اهل غور در عمق ها هستند نمایان میشود
مانند کتاب های نفیس اساطیری هستند، که حرف های مگوشان را فقط به عاشقان و کاوشگران میگویند نه هر خواننده ی گذرایی
محبت یعنی میل به نزدیک تر بودن، میل به یکی شدن
میل به یافتن محبوب
به همین خاطر است که محبوب ها با زبان رفتارشان بارها تکرار میکنند که
اگر مرا دوست داری من را کشف کن
در اقیانوس وجود من غور کن و مرا، زیباییهای مرا و کاستی های مرا بیاب
قایق سوار رهگذری نباش که مرا نگاهی میکند و غریبه وار لبخندی میزند و میگذرد.
غواصی باش که به شوق و شور خود را به عمق میزند و می ماند.
کتاب وجود من را محبّانه وعاشقانه بخوان.
نه از روی سرگرمی و اتلاف وقت.
و بدان که من هم مانند تو نیاز به رشد دارم
بدان که ضعف هایی دارم و غم هایی
کمبودهایی که دوست دارم بدانی اش و در رفعش کمکم کنی اما نمیخواهم بگویمش
دوست دارم با رهنماییم بیابی اش
اگر مدعی هستی که می خواهی خوب باشم
از من نپرس مشکلم چیست تابه زبان بگویم
از رفتارم بپرس، از احساسم بپرس از افکار و آرمان هایم بپرس
اگر توانستی مرا بی آنکه زبانِ تصریحم بیان کند، آنگونه که باید بشناسی، تو قهرمان من خواهی بود
نه فقط به دلیل اینکه مرا فهمیده ای
نه فقط چون میخواهی کمکم کنی.
بلکه به این دلیل، که نخواسته ای من را بی زحمت بفهمی و من و کاستی ها و دارایی هایم را مانند یک رمز کشف کرده ای
اگر من را دوست داری کشفم کن
#دلنوشته
1399/7/23