
مشتری من سایمون به عنوان یک رهبر مهربان و همکار که دیگران دوست داشتند در اطرافش باشند شهرت پیدا کرده بود. او از افرادی بود که وقت گذاشت تا از وضعیت خانوادهتان بپرسد، بررسی کند و مطمئن شود که تیم شما تحت فشار کاری نیست، و در موقعیتهای چالشبرانگیز به شما راهنمایی میدهد. کارمندان، صرف نظر از رتبهشان، صحبت کردن با سیمون را آسان میدانستند و احساس میکردند که او واقعاً به نظرات آنها اهمیت میدهد - برخلاف سایر مدیران شرکت.
اما در زیر ظاهر با شخصیت، سایمون با نیاز عمیقی به تایید دست و پنجه نرم کرد. به عنوان مثال، وقتی سایمون در طول جلسات ایدههایی را مطرح میکرد، به جای اینکه با اطمینان آنها را به جلو سوق دهد، فوراً به اطراف اتاق نگاه میکرد و واکنشها را میسنجید. هر تکان دادن سر یکی از همکارها به منزله تأیید بود، اما یک بیان خنثی یا یک اخم خفیف کافی بود تا او را در مارپیچ شک فرو برد. حتی زمانی که سایمون دلایل زیادی برای اعتماد به تخصص خود داشت، در نهایی کردن هر چیزی بدون توافق از طرف هر یک از شرکای متقابل تردید داشت. در حالی که این تردید بهعنوان جستجوی اطلاعات و ورودی های بیشتر تعریف میشد، اما در واقعیت، این جستجو اطمینان خاطر بود که اغلب تصمیمگیریها را هفتهها و گاهی ماهها به تأخیر میاندازد.
نقطه عطف در یک جلسه بازخورد 360 درجه رخ داد که در آن به سایمون توجه شد که تردید او برای ارائه بازخورد مستقیم یا پرداختن به مسائل رو به رو (از ترس اینکه کسی ناراحت شود یا به شدت برخورد کند) منجر به عدم شفافیت در تعیین جهت و مرزهای درون تیمش شده است.. در حالی که دیگران از مهربانی سایمون قدردانی میکردند، اما خواهان رهبری قاطعتر بودند. بلعیدن قرص سختی بود، چون متوجه شدم که تلاش های خوش نیت او اکنون مانع از اثربخشی او و موفقیت تیم شده است.
بهعنوان یک مربی اجرایی برای رهبرانی که به نیازهای دیگران حساستر هستند (که من آنها را سختگیران حساس مینامم)، با رهبران بیشماری مانند سایمون کار کردهام که نیاز بیش از حدشان به تأیید و تأیید به آنها، تیمها و سازمانهایشان به طور گستردهتری آسیب میزند. . بگذارید صریح بگویم: اینکه بخواهید احساس کنید مورد قبول و ارزش دیگران قرار گرفته اید، صرف نظر از رتبه یا عنوان شما، یک خواسته طبیعی و سالم است. اما زمانی که تصمیمگیری، عزت نفس و احساس کلی ارزشمندی شما بیش از حد به نظرات درک شده دیگران وابسته میشود - یا زمانی که شروع به بخطر انداختن ارزشها و صداقت خود کردهاید فقط برای جلب رضایت (یا اجتناب از عدم تایید) - همه چیز از بین رفته است.
بنابراین چگونه می توانید تعادل «درست» اعتماد به خود را در حالی که دیگران را در نظر می گیرید ایجاد کنید؟ در اینجا چند راه را عنوان می کنیم
در میان مشغله کاری روزانه، پاسخهای شما میتواند به عادت تبدیل شود، به خصوص در شرایط استرس یا فشار. مکث کردن کمک می کند تا یک الگو داشته باشید تا با تجزیه و تحلیل مطمئن شوید آیا پاسخ های خودکار شما واقعاً منعکس کننده بهترین چیز برای تیم و سازمان است، نه تمایل به دوست داشتن. این درون نگری همچنین به تمایز بین محرکهای درونی (مانند ارزشهای شخصی، اخلاقیات یا علاقه واقعی) و محرکهای بیرونی (مانند میل به تمجید، ترس از قضاوت منفی یا نیاز به تناسب) کمک میکند. به علاوه، مکث کردن تکانه ها را با تفکر منطقی متعادل می کند. این راهی است برای اطمینان از اینکه ترس های شما بر منطق و تفکر بلندمدت سایه نمی اندازد.
دفعه بعد که با انتخابی روبرو شدید، از خود بپرسید: «آیا این کار را به این دلیل انجام میدهم که فکر میکنم این اقدام درستی است یا به این دلیل که میخواهم به طریق خاصی دیده شوم؟» این می تواند به شما کمک کند که بین میل واقعی برای فروتنی، سخت کوشی یا فراگیری و نیاز بیش از حد به اعتبارسنجی تفاوت قائل شوید. همچنین میتوانید عمداً با خودتان وکیل مدافع شیطان بازی کنید. مفروضات خود را با استدلال علیه باورها یا تصمیمات خود به چالش بکشید، انگار که یک منتقد خارجی هستید.
تحت تأثیر دیگران قرار گرفتن اگر کاملاً به دیدگاه خود متکی نباشید آسان است. ممکن است متوجه شوید که با متقاعد کننده ترین فرد در اتاق موافق هستید، نه به این دلیل که واقعاً موافق هستید، بلکه به این دلیل که می خواهید به عنوان یک بازیکن تیم دیده شوید. بنابراین قبل از یک جلسه یا بحث مهم، اطلاعات مربوطه را بررسی کنید، آن را در نظر بگیرید و به نتیجه گیری خود برسید. تا زمانی که به افکار خود در مورد موضوع نرسیده اید از خواندن بازخورد دیگران یا مشورت با آنها خودداری کنید.
شکل دادن به نظر خود ابتدا به این دلیل است که سفت و سخت یا لجباز باشید، بلکه به این معناست که در مورد اعتقادات خود شفاف باشید. اذعان به اینکه دیدگاه شما شایستگی دارد و مبتنی بر تجربیات و دانش منحصربهفرد شماست، نوعی از تأیید خود را ارائه میکند که میتواند نیاز به تأیید خارجی را کاهش دهد. همچنین به شما این امکان را می دهد که به طور متفکرانه - و آگاهانه - موضع خود را بر اساس اطلاعات جدید تغییر دهید و نه بر اساس این که بادهای تایید در کدام سمت می وزند.
اگر متوجه شدید که در مورد اینکه دیگران چه فکری میکنند تردید دارید، ترسهای خود را با «پس چی؟» به چالش بکشید. تست:
· پس چه می شود اگر این تصمیم محبوبیت جهانی نداشته باشد؟
· پس اگر همه انتظارات را برآورده نکند چه؟
· پس اگر بعدا مجبور به تغییر مسیر شوم چه؟
تمرین ساده شما را مجبور میکند کوچکنمایی کنید و موقعیتها را با چشماندازی متعادلتر ببینید. تمرکز شما را از تلاش برای راضی کردن همه به چیزی که واقعاً مهم است تغییر میدهد - انتخابهای معتبر و مبتنی بر ارزش.
بیشتر اوقات، متوجه خواهید شد که بدترین سناریوهایی که در ذهن شما تصور می شود اغراق آمیز یا بی اساس هستند. شما همچنین متوجه خواهید شد که رد شدن و شکست بخشی از سفر رهبری است، نه اتهامی علیه توانایی های شما. هدف تغییر از اجتناب از عدم تایید به یادگیری و رشد از آن است.
وقتی سایمون، مشتری که داستانش را قبلا توضیح دادم، تغییری را اعلام کرد که با احساسات متفاوتی روبرو شد، اولین غریزه او این بود که به سمت تیم اجرایی بدود و تایید آنها را دریافت کند که کار درستی انجام داده است. به جای اینکه بر اساس انگیزه عمل کند، تصمیم گرفت قبل از انجام هر حرکت دیگری روی آن تامل کند. این دوره انتظار به او فرصت داد تا آرام شود و انتقاد سازنده را از مقاومت در برابر تغییر جدا کند.
همچنین می توانید قبل از پاسخ دادن به مسائل بحث برانگیز یا اتهامی، 24 ساعت صبر کنید. با گذشت زمان، دیدگاه به دست میآورید و اجازه میدهید که احساساتتان آرام شود تا بتوانید با تفکر بیشتر پاسخ دهید. اغلب، متوجه خواهید شد که نیاز فوری به دنبال تایید یا ایجاد تغییرات سریع کاهش یافته است. اگر میل به دنبال تایید فوری قوی است، با یک مربی یا همتای مورد اعتماد در این دوره مشورت کنید - اما این کار را برای به دست آوردن دیدگاه، نه فقط برای تأیید اعتبار انجام دهید.
عمل به وعدههای کوچکی که به خود میدهید - مانند احترام به نیازهای اساسیتان یا صحبت کردن در زمانی که ایدهای دارید - باعث ایجاد اعتماد به نفس میشود که در درازمدت باعث میشود کمتر به اعتبار خارجی وابسته باشید. هر بار که می گویید کاری برای خود انجام می دهید و آن را دنبال می کنید، اعتقاد به قابلیت اطمینان و صداقت خود را تقویت می کنید، که کلیدی برای تصمیم گیری مطمئن و ایستادن در کنار آنها است.
با وعده های کوچک و قابل دستیابی شروع کنید. این می تواند به سادگی صرف یک استراحت ناهار برای شارژ مجدد یا اختصاص زمانی به پیشرفت حرفه ای باشد. نکته کلیدی این است که تعهداتی را انتخاب کنید که با توجه به پهنای باند فعلی شما معنی دار و در عین حال قابل انجام باشند. اگر نتوانستید به قول خود عمل کنید، به جای پاسخگویی با انتقاد شدید از خود، آن را به عنوان داده ای برای تنظیم رویکرد خود در نظر بگیرید.
رها کردن نیاز به تأیید دائمی در محل کار به این معنی نیست که باید قلب بزرگ خود را ببندید و از اهمیت دادن دست بردارید. در واقع، مؤثرترین رهبران کسانی هستند که همدلی و قاطعیت، اعتقاد و شفقت و گرما و قدرت را متعادل می کنند.