شاید امروز زورم به تو نرسد همانطور که به خیلی از آدمهای قبل از تو نرسید ولی این را بدان که دنیا به پایان نمیرسد!
این را بدان که تمام دنیا میچرخد تا به تو ثابت کند که ظلم در این جهان گم نمیشود و تو خواهی دید که تاریکی وجودت با تو چه خواهد کرد!
این را بدان که دیر یا زود ما آنقدر از هم دور میشویم که آرزو میکنی که ای کاش در روزهایی که دستت میرسید آیندهات را بهتر میساختی!
من امروز تو را نمیبخشم ولی فراموش میکنم تا حتی کنج کوچکی از ذهنم را با وجود پلیدت اشغال نکنم.
من امروز تو را نگاه میکنم که بنگرم چطور یک انسان میتواند به این اندازه پست شود و با ظلم به دیگران آسوده سر کند؟!
فراموش نکن که آن کس که به او ظلم میشود قربانی نیست. خودش را نجات میدهد. با اولین دستاویزی که دستش برسد رها میشود و نمیگذارد که چون تویی هرچه خواهد بکند و به خیال خامش که دنیا قرار است بر مدار او بچرخد.
عزیز جان، تو ظلم کن. تا جایی که زورت میرسد. ولی بدان که کسی که که مقابل توست، امثال تو را از سر گذرانده و قرار نیست بعد از این همه تجربه آسوده بنشیند و به تو اجازه دهد که به خیال خودت افسارگسیخته برانی!
آری. بالأخره یک نفر جلوی این ظلم خواهد ایستاد.
تو بفهمی یا نه، آن یک نفر نخواهد گذاشت که قربانی بعدی وجود ناوجودت شود!