
آخرین خبرها حاکی از آن است که چند ساعت پیش یکی از اعضای سابق تفنگداران دریایی آمریکا در حالی که لباس نظامی و جلیقه ضد گلوله به تن داشته، به محله ای در پولک کانتی (Polk Country) آمریکا حمله نموده و چهار نفر را به ضرب گلوله کشته، و یک نفر دیگر را به شدت مجروح کرده است.
در میان کشته شدگان یک زن به همراه فرزند پسر سه ماهه اش بودند. نوزاد سه ماهه در حالی که در آغوش مادر بود با گلوله کشته شده است.
همچنین، فرد مجروح شده دختری 11 ساله است که مورد اصابت چندین گلوله قرار گرفته.
آمریکا یکی از کشورهایی است که به عضویت پیمان «رفع هرگونه تبعیض علیه زنان» در آمده است. این قاتل که یک مرد 33 ساله و سفیدپوست آمریکایی است، پیش از این برای گسترش دموکراسی و حمایت از حقوق زنان در عراق و افغانستان به نیروی تروریستی موسوم به «سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده» (United States Marine Corps) خدمت کرده بود.
برخی منتقدین و تحلیلگران مسئولیت این حادثه را مستقیما بر عهده جو بایدن رئیس جمهور آمریکا می دانند که با عقب کشیدن نیروهای آمریکایی از افغانستان موجب شد این نیروها چاره ای جز گسترش حقوق زنان در خاک آمریکا نداشته باشند.
نیروهای نظامی آمریکا در طول بیست سالی که در افغانستان حضور داشتند با همین شیوه هزاران افغان را به آزادی های دموکراتیک نایل کرده اند که در میان آنان جمع انبوهی زنان و کودکان هم بوده اند.
این تفنگدار دریایی سابق پس از کشتن قربانیان خود با نیروهای پلیس مواجه شد که به محل جنایت گسیل شده بودند و پس از یک درگیری مختصر و بدون تلفات، دستانش را به علامت تسلیم بالا برده و اجازه داد نیروهای پلیس وی را بازداشت کنند.
کلانتر پلیس محلی آمریکا در مصاحبه مطبوعاتی درباره این موضوع گفت:
If he’d given us the opportunity, we’d have shot him up a lot, but he didn’t because he was a coward. You see, it’s easy to shoot innocent children and babies and people in the middle of the night when you’ve got the gun and they don’t. But he was not much of a man.
اگر به ما فرصتش را می داد، همانجا تیربارانش می کردیم، ولی این کار را نکرد چون او یک بزدل بود. می بینید، کشتن بچه ها و نوزادان و مردم در نصف شب وقتی که شما مسلح هستید و آنها هیچ سلاحی ندارند خیلی آسان است. ولی او آنقدر مرد نبود [که مقابل ما که مسلح بودیم بایستد و بجنگد].
این کلمات و توصیفات شباهت عجیبی به عملکرد نظامیان آمریکایی در عراق و افغانستان دارد. در افغانستان هم آمریکاییها با اقتدار و دلاوری و سلحشوری به خانه های مردم عادی یورش می بردند و بمب های ده تُنی روی روستاهای افغانستان می ریختند. اما وقتی در نقطه ای خبر از حرکت یا حمله طالبان به آن نقطه می رسید مثل برق و باد از آن منطقه فرار می کردند. و دست آخر هم که بطور کلی دُمشان را روی کولشان گذاشتند و فرار کردند و صحنه های حماسی و به یاد ماندنی مانند سقوط شیفتگان دموکراسی از آسمان و پیدا شدن اجزای بدن آزادی خواهان لابلای تجهیزات هواپیماهای آمریکایی را رقم زدند.
البته برخی تحلیلگران ایرانی، خصوصا اپوزیسیون برانداز، معتقدند تسلیم شدن این قاتل آمریکایی در برابر پلیس ناشی از ترس و بزدلی نبوده، بلکه نشانه تمدن پیشرفته و فهم و شعور بسیار بالای تروریست های آمریکایی است که اهمیت احترام به قانون را درک می کنند. این هموطنان مترقی و فهمیده ما ابراز تاسف کردند از اینکه چرا نظامیان ایرانی چنین درک و فهم و شعور بالایی ندارند و در برابر قوانین و مجریان قوانین آمریکا تسلیم نمی شوند.
گروهی دیگر از فمینیست ها و ترقی خواهان آمریکایی این بخش از سخنان کلانتر محلی آمریکایی را مورد انتقاد شدید قرار دادند که گفته بود:
ولی این کار را نکرد چون او یک بزدل بود. [...] ولی او آنقدر مرد نبود [که مقابل ما که مسلح بودیم بایستد و بجنگد].
این منتقدین اعتراض کردند که این کلانتر پلیس بطور تلویحی زنان را بزدل دانسته است. یکی از فمینیست های عصبانی گفت «یعنی چی که بزدل بود و مرد نبود؟! یعنی زنها بزدلن؟! می خوای زنده زنده پوستتو بکنیم توش کاه پر کنیم تا بفهمی زنها بزدل نیستن؟!»
عده ای دیگر هم زنده دستگیر شدن متهم توسط پلیس آمریکا را نشانه نژادپرستی سیستماتیک دانستند، چون متهم سفیدپوست بوده.