
به مناسبت فرا رسیدن عید نوروز و سال نو، که اتفاقا امسال مصادف با پایان قرن چهاردهم هجری و آغاز قرن پانزدهم هم هست، با اوضاع بحران زده فعلی و در آستانه انتخابات ریاست جمهوری، به نظر می رسد این شعر به یاد ماندنی از ملک الشعراء بهار بیش از همیشه حالا باید خوانده شود.
بزرگترین و مهمترین و اساسی ترین مطلبی که باید نصب العین همه ما ایرانیان باشد، همان نکته ایست که در آخرین مصراع آورده شده.
عید نوروز است هر روزی به ما نوروز باد
شام ایران روز باد
پنجمین سال حیات ما به ما فیروز باد
روز ما بهروز باد
برق تیغ ما جهان پرداز و دشمن سوز باد

جیش ما کین توز باد
سال استقلال ما را باد آغاز بهار
با نسیم افتخار
یاد باد آن نوبهار رفته وان پژمرده باغ
وآن خزانتیز چنگ
وان همه محنت که بر بلبل رسید از جور زاغ

در ره ناموس و ننگ
وان ز خون نوجوانان برکران باغ و راغ
لاله های رنگ رنگ
وان ز قد راد مردان درکنار جویبار

سروهای خاکسار
یاد باد آن باغبان کز کینه آتش درفکند

در فضای این چمن
وان نسیم مهرگان کامد و از بیخ کند

لاله و سرو سمن
آن یکی بر هرزه کرد انباز رنج سخت، بند
گلبنان ممتحن
وان دگر بر خیره کرد آویز چوب خشک دار

میوههای خوشگوار
بر کران گلشن تبریز آتش درگرفت
از نسیم جور شاه
کشت از آن آتش که ناگه اندران کشور گرفت

خون مسکینان تباه
چون ز مردی و دلیری ره برآن لشکر گرفت
لشگر مشروطه خواه
لشکر همسایه ناگه سر برآورد از کنار
با هزاران گیر و دار
کاین منم افشرده پا اندر ره صلح و وَداد

نیست از من خوف و بیم!

آمدستم تا ببندم ره بر آشوب و فساد!
بر طریق مستقیم!
اللّه اللّه ز آن تطاول، اللّه اللّه زان عناد
ای خداوند کریم

اینچه جوراست و عداوت این چه بغض است و نقار
زین گروه یار یار
اندک اندک زین بهانه سوی قزوین کرد روی
وحشیانه جیش روس
در شمال مُلک ما افتاد ز ایشان های و هوی
ایدریغ و ای فُسوس
درخراسان هم در آن هنگامه روس خیرهپوی
از ستم بنواخت کوس
حامی اشرار شد و افکند در مشهد شرار
نی نهان، بل آشکار
یاد بادا آن مه خرداد و آن جان باختن
در ره ناموس و دین
وان به سوی قبهٔ الاسلام توپ انداختن

بر عناد مسلمین
قومی از بیدانشی کار وطن را ساختن

نیز قومی در کمین

تا که میدانی به دست آرند در آن گیر و دار

غافل از انجام کار
غافل از این کاسمان هر روز بازیها کند
برخلاف رای مرد
ملت بیدار دل، گردن فرازیها کند
روز پیکار و نبرد

کردگار دادگستر, کارسازیها کند
بر مرام اهل درد
تا که اهل درد را گردد زمانه سازگار
چرخ، رام و بخت، یار
یاد باد و شاد باد آن سرو آزاد وطن
حضرت ستارخان
آن که داد از رادی و مردانگی داد وطن
اندر آذربایجان
راد باقرخان کزو شد سخت بنیاد وطن
شاد بادا جاودان
یاد بادا ملت تبریز و آن مردان کار
مایههای افتخار
یاد باد آن جیش گیلان وآن همه غرنده شیر

وان یورش های بزرگ
وان مهین سردار اسعد وان سپهدار دلیر
وان جوانان سترگ

یادباد آن در سفارتخانه از جان گشته سیر
چون ز شیر آشفته گرگ
وان حمایت پیشگان همسایگان دوستار
بوده او را در جوار
یاد بادا آن طبیب روسی عیسی نفس
وان رحیم دردمند
وان دوای روح پرور کش نباشد دسترس
جز که بیماری نژند
وان شفای عاجل و جنگآوریهای سپس
وآن همه رنج وگزند
وان بهانه جستن و آوردن اندر آن دیار
لشکر وحشی شعار

اینک اینک سال نوشد آفرین بر سال نو
هم بر این اقبال نو
سال نو هر دم زند بر مُلک ایران فال نو
دل کند آمال نو
ماضی ما کهنه شد بنگر به استقبال نو
فَرّ و استقلال نو
فر و استقلال نو باشد در استقبال کار
منت از پروردگار
هم جواران را به ما انصاف کاری هست نیست

رو بکن کار دگر
قوم مغرب را بر اهل شرق یاری هست نیست

رو بجو یار دگر
خود خریداری برین افغان و زاری هست نیست

رو به بازار دگر



