در سال 1979 انقلاب اسلامی در ایران پیروز گردید. یک دهه پس از آن، در 1991 شوروی از هم پاشید و ایالات متحده آمریکا به تنها ابرقدرت جهان تبدیل شد.
آمریکا برای تثبیت جایگاه خود در 2001 با حمله به افغانستان، کارزار لشکرکشی های نظامی خود به منطقه خاورمیانه را آغاز نمود. سال 2003 نوبت به اشغال عراق و ساقط کردن رژیم صدام رسید. و اگر همه چیز به کام آمریکاییها پیش می رفت، پس از عراق باید نوبت به ایران می رسید.
اما آمریکا در عراق زمین گیر شد. در سال 2008 برای اولین بار پس از فروپاشی شوروی، روسیه وارد فاز تهاجمی شد و با حمله به گرجستان موجب سقوط دولت نولیبرال گرجستان شد که بر اثر یک انقلاب مخملی روی کار آمده بود.
تنها پنج هفته پس از حمله روسیه به گرجستان، بازارهای مالی آمریکا فرو ریخت و بحران بزرگ مالی 2008 به اوج خود رسید.
از آن لحظه تا دور دوم دونالد ترامپ، نولیبرال های غربی همواره به دنبال ترمیم نظم در حال فروپاشی خود بودند. و این راهبرد ترمیم دو مولفه مهم داشت: یکی درگیر کردن روسیه در جنگی که موجب تکرار تجربه شکست شوروی در افغانستان شود. و دوم تثبیت سلطه آمریکا بر منطقه خاورمیانه.
اولی از مسیر گسترش ناتو به سمت شرق و خصوصا انقلاب مخملی در اوکراین و ضمیمه کردن اوکراین به قلمرو ناتو پیگیری می شد. یعنی آمریکاییها با تقویت الیگارش های اوکراینی و سوار شدن بر شبکه فساد اقتصادی در اوکراین به دنبال یافتن دستاوردهای ژئوپلیتیک بودند.
اما مولفه دوم دقیقا در جهت عکس بود. آمریکاییهای نولیبرال سعی داشتند با استفاده از برقراری شفافیت مالی و ابزارهایی از قبیل FATF و قوانین مقابله با پولشویی، جریان رانت به سوی گروه های نظامی و شبه نظامی و سیاسی سرکش را مسدود نمایند تا از این طریق زمینه استقرار نظم نولیبرال در منطقه خاورمیانه فراهم شود.
پیگیری این راهبرد در ایران موجب شکاف خوردن نظام جمهوری اسلامی شد. بخشی از نظام که تسلیم طلبان غربگرا بودند با این راهبرد آمریکاییها همراه شدند. این گروه طرفدار تصویب FATF و مذاکره با آمریکا برای نرمال سازی ایران بودند. این راهبرد نهایتا به حذف یا اخته شدن سپاه پاسداران و از دست رفتن کامل استقلال سیاسی ایران و تبدیل ایران به چیزی شبیه به مصر می انجامید.
در مقابل، بخش دیگری از نظام در مقابل این تسلیم طلبی مقاومت کرده و راهبرد اقتدار گرایی را پیگیری می نمود. مهمترین رکن نظام در این طیف همان سپاه پاسداران بود. لیکن جریان سیاسی تسلیم طلب غربگرا با فشار به رهبر شهید موفق شده بود کادر فرماندهان ارشد سپاه و ستاد کل نیروهای مسلح را از میان نیروهای همسو با خود قرار دهد. همین موضوع موجب تشدید کشمکش درون سپاه شده بود که از سال 98 به اوج خود رسیده و تا خرداد 1404 ادامه داشت. لیکن نهایتا در خرداد 1404 بدنه سپاه موفق شد کادر فرماندهی غیر همسو را تصفیه نموده و ضربه ای اساسی به جریان سیاسی تسلیم طلب غربگرا بزند.
از سوی دیگر، شوخی های دستی ناتو با روسیه موجب شد روس ها ناگزیر از توسل به برتری خود در حوزه قدرت هسته ای شوند. ابتدا صحبت های غیر رسمی در خصوص لزوم استفاده از سلاح های هسته ای در روسیه آغاز شد و به تدریج به تغییر دکترین هسته ای روسیه و تسهیل شرایط استفاده از سلاح های هسته ای رسید.
این در حالی بود که بهانه آمریکا برای اعمال فشار علیه ایران و سپاه پاسداران هم مبارزه با تروریسم و خصوصا منع دستیابی به سلاح های هسته ای بود. لذا ترکیبی بسیار جالب از فرصت ها و تهدیدها پدید آمد که بهره برداری از آنها تنها نیازمند یک رئیس جمهور احمق در ایالات متحده آمریکا بود. و این فرصت بزرگ در سال 2024 با انتخاب مجدد دونالد ترامپ فراهم شد.
حمله روسیه به اوکراین با واکنش شدید رسانه های غربی در راستای تقبیح جنگ و تجاوز و محکومیت روس ها به جنایات جنگی علیه مردم مظلوم اوکراین مواجه گردید.
اما دقیقا در لحظه ای که غربی های نایس و لیبرال و صلح طلب و انسان دوست با تمام وجودشان شور گرفته بودند و از درد مردم مظلوم اوکراین عزیز بر سر و سینه خود می کوبیدند، اسرائیل گوگوری مگوری با حماسه حماس به خود لرزید و دچار جنون گردید و رسما و علنا و مقابل دیدگان کل جهان وارد عملیات نسل کشی و پاکسازی قومی شد و به صورت زنده و ملموس معنای جنایات جنگی و جنایت علیه بشریت را به نسل معاصر جهان آموزش عملی و عینی داد!
نولیبرال های غربی در روایت فریبکارانه خود گیر افتادند.
از طرفی روسیه را به تجاوز و جنگ طلبی محکوم می کردند و مقابله و جهاد علیه روسیه خبیث را وظیفه شرعی هر انسان آزاده ای می دانستند، اما از طرف دیگر نه تنها اقدامی در برابر تجاوز و اشغالگری و جنایات اسرائیل انجام نمی دادند بلکه مشابه همان توجیه های روسیه در اوکراین را اینها برای اسرائیل در غزه می آوردند!
پوسته نرم نولیبرالیسم آنچنان از وسط قاچ خورد که در سال 2024 ورق برگشت و ترامپ پرچم مبارزه با نولیبرالیسم را در جهان بلند کرد!
چرخش خیره کننده و ناگهانی آمریکا از مسیر شعارهای لیبرال و برابری طلبانه به سمت امپریالیسم لخت و عور و عریان به قدری خیره کننده بود که تمام جهان از چین تا اروپا از آن جا مانده بودند و آمریکا تا یک قدمی تثبیت نظم جدید جهانی با محوریت آمریکا پیش رفته بود.
تا اینکه ناگهان دو نقطه ضعف ترامپ کار دستش داد و دوباره ورق برگشت!
ترامپ دو نقطه ضعف بسیار بزرگ داشت: اول نزدیکی و وابستگی بیش از حد او به اسرائیل و لابی صهیونیستی. و دوم علاقه وافر شخص ترامپ احمق به خالی بندی و ادعاهای خارق العاده و تظاهر به توانایی های محیرالعقول!
این دو نقطه ضعف موجب شد نهایتا ترامپ داوطلبانه خود را در دام سپاه پاسداران بیاندازد و کاری را انجام دهد که هیچ رئیس جمهور دیگری هرگز دم به تله آن نداده بود: جنگ با ایران!
جنگ آمریکا با ایران نقطه عطف در سرنوشت رژیم ترامپ بود و چنان خفت و خواری و شکست حقارت باری را بر آمریکا تحمیل کرد که تمام پیروزی های خیره کننده رژیم ترامپ در سال اول را بکلی شست و برد.
به این ترتیب رژیم ترامپ که بسیاری تصور می کردند حتی به سمت دستکاری قانون اساسی آمریکا و زمینه سازی دور سوم ریاست جمهوری ترامپ در سال 2028 می رود، در همان سال دوم از دور دوم وارد مرحله سقوط شد.
در این مرحله، رژیم ترامپ ناچار از انتخاب یکی از دو گزینه زیر است:
گزینه اول: پذیرش شکست و عقب نشینی کامل از خاورمیانه. در این صورت قطعا ایران دکترین هسته ای خود را تغییر داده و با انجام یک تست گرم انفجار اتمی، خفت و خواری سیاسی ترامپ و آمریکا را به نهایت آن خواهد رساند.
گزینه دوم: پذیرش مسئولیت حمله اتمی به ایران (که البته ممکن است در قالب حمله اسرائیل هم نمایش داده شود).
در حالت دوم ترامپ می تواند امیدوار باشد که لااقل در ظاهر همچنان قادر به گرفتن ژست عقاب و تظاهر به پیروزی از طریق قدرت خواهد بود. چون در این حالت تست گرم سپاه به عنوان حمله اتمی دشمن مطرح خواهد شد و سپس آمریکا می تواند با ادعای پیروزی پس از ضربه مهلک و کاری نهایی از خاورمیانه عقب نشینی کند.
اما این حفظ آبروی ظاهری درون خود ریسک های دیگری هم دارد.
چنانچه این روایت پذیرفته شود که آمریکا یا اسرائیل به ایران حمله اتمی کرده اند، ایران در موضع قربانی قرار گرفته و حق دفاع و مقابله به مثل مشروع پیدا می کند.
ایران از هم اکنون اعلام کرده پاسخ به حمله بعدی بدون محدودیت جغرافیایی خواهد بود. همچنین به صورت تلویحی اهداف نظامی در خاک اروپا به عنوان اهداف پاسخ مشروع ایران مشخص شده اند، و سپاه پاسداران اعلام کرده محدودیت برد موشک ها برداشته شده است.
از سوی دیگر، از آنجا که روسیه در جنگ درون خاک اوکراین دست برتر را پیدا کرده، دولت های اروپایی و آمریکا اقدام به حمایت از اوکراین برای حملات دردناک به اهداف در عمق خاک روسیه نموده اند.
لذا چنانچه سپاه یک تست اتمی در ایران انجام دهد و آمریکا یا اسرائیل مسئولیت آن را بپذیرند، متقابلا روسیه می تواند حملاتی به عمق قلمرو ناتو در اروپا انجام دهد و ایران از موضع دفاع مشروع مسئولیت آن حملات را به عهده بگیرد.
ایران می تواند موشک هایی مستقیما به سمت اروپا شلیک کند، اما ضربات اصلی می تواند با استفاده از موشک های هایپرسونیک روسیه باشد که از فاصله نزدیکتر شلیک می شوند و سر جنگی های بزرگتری حمل می نمایند.
علاوه بر این، پس از تایید حمله اتمی آمریکا یا اسرائیل به ایران، قطعا ایران از NPT خارج خواهد شد، و پس از آن امکان تست گرم و علنی هم وجود خواهد داشت. در هر صورت آمریکا و متحدان اروپایی آن نه قادر به مقابله به مثل علیه ایران خواهند بود و نه روسیه. چون هر دو مورد موجب تصاعد تنش به مرحله جنگ تمام عیار اتمی خواهد شد.
النهایه نتیجه گزینه دوم، اخراج کامل آمریکا هم از خاورمیانه و هم از قاره اروپا خواهد بود.
این نتیجه قطعا مطلوب ایران و روسیه خواهد بود. ولی جالب اینجاست که شاید مطلوب آمریکا هم باشد. بازندگان قطعی این سناریو عبارتند از اروپاییها و عرب های جنوب خلیج فارس.
لذا مشاهده می کنیم فشار برای وادار کردن ترامپ به پذیرش سناریوی دوم همچنان ادامه دارد. آخرین نمونه آن کنسل شدن تمام پروازهای آمریکا است که در دو روز گذشته اتفاق افتاده.
نهایتا چه سناریوی اول اتفاق بیافتد و چه سناریوی دوم، ایران اتمی به قدرت اول خاورمیانه تبدیل شده و با تثبیت سیادت ایران بر جنوب خلیج فارس و جزیرة العرب، تسلط ایران بر شیوه توزیع رانت در منطقه خاورمیانه موجب احیای شاهنشاهی تاریخی ایران و تبدیل شدن کل منطقه از نیل تا جیحون به ممالک محروسه ایران خواهد شد.