خبرگزاری ها و شبکه های اجتماعی جهان امروز حاکی از این خبر بودند که سناتور لیندزی گراهام بر اثر «یک بیماری ناگهانی و کوتاه» دار فانی را وداع گفته و راهی دیار اسفل السافلین شد:
«لیندزی گراهام» سناتور جنگ طلب آمریکایی که آرزوی «تغییر رژیم» ایران را برای سالیان متمادی در سر میپروراند، مُرد.
گراهام به عنوان یکی از سرسختترین چهرههای جنگطلب در واشنگتن شناخته میشد و نقشی کلیدی در شکلدهی به سیاست خصمانه آمریکا در قبال ایران ایفا کرد.
گراهام به صراحت از حمله نظامی به ایران حمایت میکرد و آن را فرصتی برای سود کلان آمریکا توصیف مینمود. او معتقد بود که با سرنگونی نظام ایران، ایالات متحده کنترل بخش قابلتوجهی از ذخایر نفتی جهان را در دست خواهد گرفت و منافع عظیمی به دست خواهد آورد =. حتی از لابیگری خود برای متقاعد کردن رئیسجمهور ترامپ به انجام این حملات، با افتخار صحبت میکرد.
این اتفاق دقیقا یک روز پس از پیام بسیار مهم رهبر عظیم الشان انقلاب اسلامی حضرت آیت الله سید مجتبی حسینی خامنه ای رخ داد که در آن صراحتا مرگ غیر طبیعی چهره های شاخص متخاصم علیه ایران را بشارت داده بودند:
عهد میبندیم که انتقام خون پاک شما و همهی شهیدان این دو جنگ را از قاتلین جنایتکار و بیآبرو بگیریم. این انتقام، خواست ملّت ما است و بهطور حتمی باید صورت بگیرد. این جنایتکاران که فهرستی از صدر تا ذیلشان موجود است، آرزوی مرگی آرام و در بستر را با خود به گور خواهند برد.
آنها باید بدانند که این امر، متوقّف بر وجود شخص من یا سایر مسئولان نیست. ما باشیم یا نباشیم، این مطلب محقّق خواهد شد و بزودی آحادی از آزادگان در سراسر دنیا هر یک بخشی از این مأموریت الهی را انجام خواهند داد.
نکته نهفته در متن پیام معظم له این است که اگر چه انتقام از قاتلین جنایتکار و بی آبرو، شامل لیندسی گراهام، را صراحتا بشارت داده و این بشارت اکنون به یک وعده صادق بدل شده است، اما با مداقه در عبارات رهبری متوجه می شویم ولو به صورت تلویحی مسئولیت آن را متوجه ایران یا نظام جمهوری اسلامی ندانسته اند.
استفاده از عبارت «آزادگان در سراسر دنیا» حتی دایره مظنونین را به مسلمانان هم محدود نمی کند و این آزادگان می توانند از هر ملیت یا دین و مذهبی باشند.
وقتی این تعابیر و عبارات دقیق را در کنار مرگ راز آلود لیندزی گراهام می گذاریم، چند نکته مشخص می شود:
1- پر واضح است که ایران از برنامه ریزی برای حذف سناتور بدنام آمریکایی مطلع بوده.
2- عملیات حذف سناتور آمریکایی ممکن است مستقیما توسط عوامل ایران اجرا شده باشد، یا توسط دستگاه اطلاعاتی روسیه، یا حتی عوامل دموکرات ها یا دولت پنهان در خود آمریکا.
3- احتمال اینکه کار مستقیما توسط ایران انجام شده باشد از همه کمتر، احتمال عاملیت روسیه متوسط، و احتمال دخیل بودن نیروهای داخلی آمریکا از همه بیشتر است.
4- اگر عملیات کاملا ایرانی بوده باشد نشانه برتری مطلق سپاه پاسداران بر دستگاه های اطلاعاتی و امنیتی آمریکا است. اگر کار روسیه بوده باشد نشانه هماهنگی ایران و روسیه در بالاترین سطوح اطلاعاتی و امنیتی است. و اگر کار نیروهای داخلی آمریکا بوده باشد نشان دهنده ارتباطات ارگانیک سپاه و نظام جمهوری اسلامی ایران با شبکه های قدرت در سطح جهانی است. حالت اخیر به معنای رودست خوردن ترامپ از سپاه است، به این دلیل که ترامپ قصد داشت چنین پیوند ارگانیکی با سپاه برقرار نماید، ولی سیاست های او موجب شد رقبای وی از مواهب پیوندی که او آرزو داشت بهره مند گردند.
پیش از جنگ چهل روزه، فضای رسانه ای و پروپاگاندا علیه ایران این روایت را پذیرفته بود که سید علی خامنه ای دیکتاتور حاکم بر ایران است و مانع از عادی سازی و رفع تخاصم ایران و آمریکا می شده است. ترامپ بلافاصله پس از ورود مجدد به کاخ سفید، نامه ای خطاب به آیت الله العظمی سید علی خامنه ای رهبر عالی جمهوری اسلامی نوشت و در آن پیشنهاد رفع مخاصمه را مطرح نمود.
موضع رهبر شهید در فضای عمومی و سخنرانی های علنی مخالفت سرسختانه و رد هر گونه مذاکره با آمریکا بود. به این ترتیب اگر چه عملا مذاکرات «غیر مستقیم» آغاز شد، ولی لااقل تصور و باور عمومی این بود که رهبر ایران مخالف است و اگر این مذاکرات به نتیجه نرسد قطعا مقصر این شکست فقط و فقط همان رهبر ایران است که با یک نگاه دگم ایدئولوژیک و لجبازانه در مسیر توافق سنگ اندازی کرده و با بهانه گیری های الکی و بیخودی جلوی حل و فصل شدن مشکلات را گرفته است. وگرنه ترامپ که از آنطرف پا پیش گذاشته بود و از اینطرف هم مردم مظلوم ایران از تحریم و شعارهای ایدئولوژیک انقلابی خسته بودند!
اما پس از شهادت رهبری و به دلیل غایب بودن رهبری جدید از دیدرس انظار، این ساز و کار کاملا وارونه شد.
از طرفی دیگر رهبر یا چهره شاخصی نیست که ترامپ بتواند او را مقصر بداند و به همین دلیل ناچار شده کل ایرانیان را کثافت و آشغال و حرامزاده بخواند. و طبیعتا همیشه کسی که به دیگری فحش می دهد، همان فحش ها به سمت خودش هم باز می گردد. چون اصولا کسی که فحش می خورد از فحاش تشکر و قدردانی نمی کند!
یعنی قبلا رهبر ایران مانند یک کیسه بوکس و ضربه گیر بود که از طرفی مانع از اصابت فحش های دشمن به مردم ایران می شد، و از طرف دیگر مانع از اصابت فحش های مردم ایران به دشمن. کارکرد رهبر این شده بود که از هر دو سو فحش بخورد و در عوض «مردم ناراضی» و دشمن هم می توانستند قربان و صدقه هم بروند و وانمود کنند هیچ مشکلی با هم ندارند و مشکل فقط همین کیسه بوکس لجباز است که میان دو طرف قرار گرفته!
اما با حذف شدن رهبری و کنار رفتن آن کیسه بوکس، حالا مشت ها و فحش های دو طرف مستقیما به طرف مقابل اصابت می کند. یعنی از یک سو ترامپ کل مردم ایران را حرامزاده می نامد و تهدید به نابودی کل تمدن ایران می کند. و از سوی دیگر همان مردم ناراضی هم هر چه فریاد دارند بر سر آمریکا می زنند.
اما در این موضوع یک حرکت حساب شده دیگر را هم مشاهده می کنیم.
از شواهد و قراین مشخص است که شروع مجدد زد و خوردهای نظامی و پایان یافتن اجرای یادداشت تفاهم میان ایران و آمریکا، بر اساس زمان بندی و با برنامه ریزی ایرانی ها انجام شده است. در پست قبلی اشاراتی به برخی از این شواهد و قراین کردیم.
اما یکی دیگر از شواهد این است که از چند روز پیش از آغاز درگیری ها، زمزمه های انتقام و بطور خاص ترور شخص دونالد ترامپ مطرح شد. این بار هم ترامپ در دام افتاده و این تهدیدات را تایید نموده و پازل تبلیغاتی ایران را تکمیل نموده است. اکنون این روایت و باور عمومی تثبیت گردیده که حملات آمریکا به ایران ناشی از خودخواهی شخص ترامپ بوده و ترامپ وقتی فهمیده احتمال ترور خودش وجود دارد، منافع آمریکا و کشورهای عربی و بقیه جهان را قربانی کرده تا فقط از جان خودش حفاظت کند.
صد البته که انگیزه اصلی ترامپ این نیست، همانطور که رهبر شهید هم مانع اصلی مذاکره و توافق نبود. اما در عرصه تبلیغاتی و روایت پردازی، این روایت به همان اندازه باور پذیر شده که روایت لجبازی های رهبر شهید.
در حدود سه هفته پیش خبری در خصوص احتمال ترور بیولوژیک شهید کمال خرازی منتشر شد.
صادق خرازی، برادرزاده کمال خرازی، ادعایی تکاندهنده درباره نحوه درگذشت عموی خود مطرح کرده است که ابعاد جدیدی به این پرونده میبخشد. او در یک برنامه تلویزیونی در صداوسیمای جمهوری اسلامی مدعی شد که کمال خرازی پس از آنکه به علت جراحات ناشی از بمباران در بیمارستان بستری و بهبودی نسبی کسب کرده بود، در بخش عمومی بیمارستان «به صورت استنشاقی» ترور شده است. صادق خرازی با بیان اینکه یک سرویس اطلاعاتی خارجی به آنها پیام داده است که کمال خرازی در بیمارستان کشته شده، گفت: «حالش رو به بهبود بود، اشتباه بزرگی کردند و او را به بخش آوردند و به صورت استنشاقی در بخش عمومی ترور شد.» او همچنین افزود که نهادهای امنیتی درباره این ادعا در حال بررسی هستند و ابهاماتی در ذهن خانواده وجود دارد که باید روشن شود.
نکته جالب در اظهارات صادق خرازی، این است که یک سرویس اطلاعاتی خارجی موضوع ترور بیولوژیک کمال خرازی را به آنها اطلاع داده. این موضوع زمانی جالب تر می شود که توجه داشته باشیم این درز اطلاعات از سوی سرویس خارجی حدود 3 ماه پس از ترور بوده.
تنها اندکی پس از انتشار این خبر، پیام رهبر معظم انقلاب به مناسبت 7 تیر ماه (روز قوه قضائیه) منتشر شد.
از خون شهدای مظلوم جنگ تحمیلی دوم و سوم تا صدمات و لطمات جسمی و روحی و مادّی و معنوی وارد شده به کشور عزیزمان و هر یک از آحاد ملّت مظلوم ایران در داخل و حتّی خارج از کشور؛ از کودککشیها و جنایات جنگی بیسابقه در میناب و لامِرد تا حمله به مراکز درمانی و خدماتی؛ از کشتار نوزادان چند روزه تا کهنسالان عزیز و در رأس همهی آنها شهادت شخصیت بیبدیل، گوهر بیهمتا و یگانه دوران، پیشوای مجاهد عظیمالشّأن اعلیاللهمقامهالشریف، هر کدام پروندهای از صدها و بلکه هزاران پرونده حقوقی مهم را تشکیل میدهد که در محاکم قضائی داخلی و بینالمللی باید با جدّیت دنبال شود. آنچه مسلّم است گریبان جنایتکاران را بایستی گرفت و آنان را به سزای اَعمال مجرمانهشان رساند.
نکتهی مهم در این مقوله، اوّلاً اعترافات و حتی افتخار وقیحانهی بعضی از سران دشمن آمریکایی، صهیونی به این جنایتها است که قطعاً اقرار به جنایت محسوب گشته و مقدّمات احقاق حقوق تضییع شدهی ملّت را به شکل مناسبی فراهم ساخته است.
استفاده حضرت آقا سید مجتبی از لفظ «اقرار» حائز اهمیت است، از این جهت که در قوانین جزایی و قواعد فقهی اقرار بالاترین ارزش اثباتی را دارد و کسی که یک بار اقرار کند نمی تواند پس از آن منکر اقرار خود گردد. تنها استثناء در حالتی است که اقرار تحت فشار و شکنجه بوده باشد، که البته پر واضح است کسی ترامپ و دیگر تروریست های آمریکایی را زیر شکنجه مورد بازجویی فنی قرار نداده بوده است!
بنابراین، روند مشاهدات در پرونده پیش روی چشمان ما به این صورت بود که:
1- عده ای در ایران ترور شده اند.
2- آمریکا و اسرائیل مسئولیت ترورها را پذیرفته و اقرار به جنایت کرده اند.
3- پس از چند ماه یک «سرویس اطلاعاتی خارجی» سعی کرده اقرار قبلی را زیر سوال ببرد.
4- آقا سید مجتبی پاسخ داده که کسی ادعای جدید شما را باور نمی کند و همان اقرار قبلی که کرده بودید به قوت خود باقیست.
ترامپ اغلب ادعا می کند در خفا با ایرانیان بی نام و نشان در حال مذاکره است. شاید دروغ بگوید، شاید توهم زده باشد، شاید هم راست بگوید. در هر حالت، همین مذاکرات دروغین یا متوهمانه یا واقعی و مرموز بود که پس از 40 روز جنگ به آتش بس رسید. و اگر چه در ظاهر، امضای یادداشت تفاهم ماحصل مذاکرات علنی با میانجیگری پاکستان و قطر و عمان بود، اما می توان حدس زد همان ارتباطات مرموز پشت پرده هم در شکل گیری آن نقش داشته.
خصوصا با توجه به اینکه یادداشت تفاهم یک تسلیم نامه حقارت بار برای ترامپ بود، و با توجه به رفتارهای آمریکاییها که بلافاصله پس از امضای توافق اقدام به نقض کلیه بندهای کلیدی آن نمودند، می توان حدس زد همان ارتباطات مرموز پشت پرده به ترامپ بدبخت قول داده بودند که اگر این توافق را امضا کنی و در ظاهر این امتیاز تبلیغاتی و نمایشی را به مذاکره کنندگان ایرانی بدهی، در عوض ایران هم چشمش را خواهد بست تا در عمل بندهای توافق را نقض کنی و بتوانی در داخل آمریکا و منطقه ادعای پیروزی کنی.
ترامپ هم از روی استیصال این پیشنهاد را پذیرفت و جام زهر را سر کشید، با این خیال باطل که نوشدارو در راه است!
غافل از اینکه همان دو هفته کافی بود تا خر ایرانی ها از پل بگذرد و دوباره دسته بیل طلایی را متوجه او کنند.
ترامپ بیچاره حالا نمی داند دردش را در کدام چاه فریاد بکشد! وقتی می گوید «همه ایرانی ها کثافت و آشغال هستند» به دلیل همین بی وفایی و جفایی است که در پاسخ به اعتمادش دریافت کرده.
این وضعیت همچنین یادآور اظهارات محسن کنگرلو است که هنگام بازخوانی تجربه خود در مذاکره و صحبت مستقیم با پرزیدنت ریگان، با اطمینان گفته بود که معتقد است روسای جمهور آمریکا و رهبران سیاسی غربی دروغ نمی گویند و اگر وعده ای بدهند زیر آن نمی زنند. و اتفاقا آن زمان هم ایران بود که باعث شد ریگان مثل ترامپ امروز رکب بخورد و ماجرای رسوایی معروف به «ایران کنترا» پیش بیاید.
البته این موضوع در مورد ترامپ اندکی متفاوت است. چون از دو حال خارج نیست. یا در اجرای یادداشت تفاهمی که خودش پای متن آن را به دو زبان امضا کرده دبه در آورده و از ابتدا بدون حسن نیست و به دروغ یادداشت تفاهم را امضا کرده؛ یا در غیر این صورت در خصوص انگیزه ها و چگونگی شروع جنگ با ایران دروغ گفته. یعنی در هر دو صورت بالاخره دروغ گفته.
ترامپ کذاب در هر صورت عامل شهادت رهبری و کشتار شهدای ایرانی است. چه در حالتی که راسا و با انگیزه مستقیم به ایران حمله کرده باشد. و چه در حالتی که حمله را با هدف ایجاد پوشش و حمایت از یک جریان سیاسی بخصوص درون نظام انجام داده باشد.
اگر حالت اول باشد، امروز طعم شکست در جنگی بی دلیل و احمقانه را می چشد. و اگر حالت دوم باشد، مکافات ناشی از دو دوزه بازی و موضع گیری دوگانه سیاسی متوجه او شده است.
و در هر دو حالت هم شکست ترامپ به دلیل شرط بندی روی شکاف میان تیم آبی و تیم صورتی سپاه بوده. شکافی که ترامپ احمق قصد داشت از آن برای تضعیف و سواری گرفتن از ایران استفاده کند. اما در عمل خودش مرکوب شد و حالا تیم آبی سپاه راکب مطلق العنان اوست.