یکی از باورهای رایج در جامعه ما این است که در جوامع غربی آزادی انسان اساسی ترین اصل و ارزش است و لذا تعداد زندانیان در این جوامع بسیار قلیل است. معمولا افرادی که از نظام فعلی در ایران انتقادات تندی می کنند، یکی از مواردی که کرارا تاکید می کنند مملو بودن زندانهای ایران از زندانیان است. البته این مطلب محدود به ایران نیست و همین طرز فکر را به جوامع غیر غربی دیگر مانند روسیه و چین هم تعمیم می دهند. برای مثال عکس تبلیغاتی زیر را ملاحظه کنید:

با توجه به نموداری که در عکس بالا ارائه شده، اینطور به نظر می رسد گویا ایران بیشترین تعداد زندانی را در جهان دارد. از همین مثال ساده می توانیم به اساسی ترین خصوصیت رسانه پی ببریم. آیا آمار و ارقامی که در این نمودار ارائه شده اشتباه یا دروغ هستند؟ خیر. این اعداد درست هستند. اما شیوه ارائه این آمار درست به گونه ای است که مخاطب تصور می کند ایران بیشترین تعداد زندانی را در جهان دارد، و این البته گزاره ای کاملا غلط است. نتیجه ای هم که از این گزاره غلط گرفته می شود این است که ایران باید به یک سیستم حکومتی کاملا دموکراتیک گذار کند تا مشکل زندانیان هم حل شود، یا در مقابل اگر به دموکراسی از نوع غربی گذار نکنیم به زودی تمام جمعیت زندانی خواهند شد! و قس علیهذا...
برای روشن تر شدن مطلب نگاهی به آمار و ارقام کامل تعداد زندانیان در کلیه کشورهای جهان بیاندازیم.
https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_countries_by_incarceration_rate
آمریکا بعنوان کشوری دموکراتیک در صدر جدول تعداد زندانیان قرار دارد. آمریکا هم از نظر سرانه تعداد زندانیان بیشترین آمار را دارد، و هم از نظر تعداد کل زندانیان. یعنی تعداد زندانیان آمریکا بعنوان کشوری با حدود 300 میلیون نفر جمعیت، از کشور چین که حدود 1.5 میلیارد نفر جمعیت دارد بیشتر است!
علاوه بر دموکراتیک بودن، این را هم در نظر بگیرید که آمریکا تا همین اواخر ثروتمندترین کشور جهان هم بود (بعد از بحران کورونا اقتصاد چین از آمریکا سبقت گرفته است).
اما از نظر سرانه تعداد زندانیان، آمریکا با 655 زندانی به ازای هر صد هزار نفر اول است. همچنین روسیه با سرانه 363 زندانی در جایگاه بیست و یکم، ترکیه با سرانه 324 زندانی در جایگاه بیست و هشتم، ایران با سرانه 294 زندانی در جایگاه سی و هفتم، و چین با سرانه 170 زندانی در جایگاه صد و سی و یکم قرار دارد.

همانطور که در نمودار بالا مشاهده می کنید، از دهه 1970 نرخ سرانه تعداد زندانیان در آمریکا ناگهان جهش پیدا کرد. همانطور که در پست های قبلی شرح داده شد، دهه 1970 آغاز تحول کیفی در نظام سرمایه داری بود که با عناوین نئولیبرالیسم یا جهانی سازی شناخته شده است.
از نظر تعداد کل زندانی آمریکا با 2,121,600 زندانی در جایگاه اول، چین با 1,700,000 زندانی دوم، و ایران با 240,000 زندانی در ردیف نهم قرار دارد.
جالب است بدانید آمریکا کمتر از 5% از جمعیت جهان را در خود جای داده، اما 25% یعنی یک چهارم کل زندانیان جهان متعلق به آمریکا هستند.

جالب است بدانید زندانها در ایالات متحده آمریکا توسط بخش خصوصی و بصورت انتفاعی اداره می شوند. به اینصورت که دولت به ازای هر زندانی مبلغ ثابتی را به شرکت گرداننده زندان پرداخت می کند. طبیعی است که بخش خصوصی به دنبال بیشینه سازی سود است، لذا سه پارامتر در افزایش این سود دخیل هستند:
1- کاهش هزینه سرانه زندان به ازای هر زندانی: این شرکتها سعی می کنند تا حد ممکن از سر و ته امکاناتی که در اختیار زندانیان قرار می گیرد بزنند.
2- افزایش بهره کشی از زندانیان: بسیاری از زندانیان آمریکا به کار شبه بردگی گماشته می شوند. درآمد حاصل از این کار نصیب گردانندگان زندان می شود.
3- افزایش تعداد زندانیان: لابی های صنعت زندان داری در آمریکا از اهرمهای سیاسی برای بالا نگه داشتن آمار زندانیان استفاده می کنند.
