پوست افراد مختلف ، براساس مقدار چربی و ترشحات آن به چهار نوع تقسیم می شود : پوست معمولی،پوست چرب ، پوست خشک ، پوست مختلط . البته به طور کلی پوست به پنج نوع تقسیم می گردد و به چهار مورد ذکر شده ، پوست پیرنما نیز اضافه می شود .

برای تشخیص نوع پوست ، قبل از اینکه صورت خود را صابون بزنید یا از کرم و لوازم آرایش استفاده نمایید ، یک تکه کاغذ را برداشته ، بر روی پیشانی ، بینی ، چانه و گونه ها بکشید و سپس به آن نگاه کنید.
اگر بر روی کاغذ لکه های روغنی کم و بیش وسیعی به وجود آمد ، پوست شما چرب است . اگر کاغذ با اصطکاک بر روی صورت حرکت کند و هیچ گونه اثری از چربی بر روی آن نباشد ، پوست شما خشک است .
اگر کاغذی که بر روی پیشانی ، بینی و چانه کشیده اید ، چرب باشد ، ولی کاغذی که بر روی گونه ها کشیده اید چرب نباشد ، شما دارای پوستی مختلط هستید .
1- پوست معمولی :
پوستی است که چربی و رطوبت آن متعادل باشد . پوستی ایده آل است و در هنگام لمس با طراوت و تازه می باشد . این نوع پوست با گذشت زمان تمایل به خشک شدن دارد ، در نتیجه برای خوب ماندن مانند سایر پوست ها نیاز به مراقبت دارد .

2- پوست چرب :
چربی پوست ناشی از ترشح بیش از حد چربی توسط غدد چربی است که باعث می شود پوست فرد همیشه چرب باشد . حداکثر ترشح چربی پوست در سنین 16 تا 50 سالگی است . در پوست های چرب ، منفذهای پوست بزرگ و دارای جوش های سر سیاه می باشد.
معمولاً پوست های تیره از نوع پوست های چرب هستند ، ولی پوست روشن هم ممکن است چرب باشد .
3- پوست خشک :
این نوع پوست به علت کمبود ترشح چربی ، خشک و زبر است ، و نرمی و لطافت لازم را ندارد . پوست های خشک ساختمان نازک و لطیفی دارند و به آسانی پوست پوسته می شوند . پوست خشک می تواند در اثر این موارد باشد :
1- تابش آفتاب
2- بادهای شدید و خشک و هوای گرم
3- به کار بردن لوازم آرایش غیر بهداشتی
4- استفاده از صابون هایی که دارای اسانس زیادی هستند.
ولی اکثر این افراد به طور ژنتیکی دارای پوست خشک می باشند.

4- پوست مختلط :
این نوع پوست بسیار شایع است ، به این صورت که برخی از نواحی مانند دست ، گونه ها و اطراف چشم خشک و برعکس پیشانی ، بینی و پشت کمر چرب تر می باشد. در این نوع پوست ، قسمت های چرب و خشک باید به طور جداگانه مورد مراقبت قرار گیرند .
5- پوست پیرنما :
این نوع پوست ظاهری پیرنما و فرسوده دارد که در اشخاص میانسال دیده می شود . معمولاً نازک ، دارای منافذ باز و حساس است و حالتی افتاده دارد . این نوع پوست بسیار حساس است و نیاز به مراقبت ویژه دارد .
روغن ماهی و عسل :
مالیدن روغن ماهی همراه با عسل به پوست ، حالت های نابهنجار آن را تا حدی کاهش می دهد .
دوغ و بهار نارنج :
مالیدن دوغ و بهار نارنج بر روی این نوع پوست ،باعث از بین رفتن حالت رنگ پریدگی می شود و پوست را لطیف می کند . مصرف روغن ماهی و گیاهان خام در درمان این پوست بسیار موثر است.
رنگ پوست به میزان وجود رنگدانه در آن بستگی دارد .هیچ گونه تفاوتی بین ساختمان پوست در رنگ های مختلف وجود ندارد .
معمولاً پوست های تیره چرب هستند و هر چه پوست تیره تر باشد ، جریان پیری در آن آهسته تر است ، علت آن هم وراثت می باشد.
میزان چربی پوست با شرایط آب و هوا ، درجه ی حرارت و حتی هیجانات شخصی تغییر می کند .
آب و صابون ارزان ترین پاک کننده برای پوست های چرب هستند . در صورت عدم امکان شستن صورت در محل کار ، می توان این کار را با پارچه های آغشته به تمیز کننده ها انجام داد.

نژاد ، فصول سال ،سن ،محل جغرافیایی ، وجود رطوبت نسبی در محل کار و تعداد دفعات استفاده از صابون و پاک کننده ها ، در خشکی پوست دخالت دارند.
اساس مراقبت از پوست خشک ،نگهداری آن به صورت مرطوب است که باعث لطافت و نرمی پوست می شود . پوست خشک صورت نباید در روز بیش از یک بار با صابون شسته شود و این کار هم بهتر است شب انجام گیرد.
صبح ها باید صورت را فقط با آب ولرم شستشو داد و از به کار بردن آب داغ پرهیز کرد و بعد از تمیز کردن پوست ، از مرطوب کننده استفاده نمود .
پس باید گفت مراقبت از پوست شامل :
1- رژیم غذایی مناسب
2- آب زیاد
3- هوای تازه
4- خواب خوب
5- دور بودن از ناراحتی های عصبی
6- حفظ پوست در برابر عوامل طبیعی (مانند آفتاب ، سرما و باد)
چیز هایی که به پوست آسیب می رساند :
1- مواد قندی فراوان
2- نوشیدن چای و قهوه ی پر رنگ
3- کشیدن سیگار
4- همچنین باید از کم و زیاد کردن وزن به طور مرتب جداً پرهیز کرد، زیرا این کار باعث ایجاد چین و چروک در پوست می شود .
منبع : اوکی مد