با تعجب پرسید: «چیزی تغییری نمیکنه؟» گفتم: «نه!» و بعدش بینمون سکوت شد. فقط صدای بارون از پنجره میومد. اگر زندگی فیلم بود، این صحنه حتما یک سکانس معروف میشد. اگر هم سریال بود همینجا موزیک تیتراژ شروع میشد و بعد از حدود سی ثانیه می فهمیدی که این قسمت تموم شده و باید یک هفته صبری کنی واسه قسمت بعدی! ولی خوب خوب زندگی فیلم و سریال نیست.
ساعتش رو نگاه کرد و گفت: «خیلی خوب، مثل اینکه وقتمون تموم شده! به منشی بگو برای هفته ی دیگه سه شنبه دوباره همین ساعت بهت وقت بده. خوبه؟» با خودم گفتم وقتی چیزی تغییری نمیکنه دیگه چه فرقی میکنه سه شنبه ی هفته ی دیگه یا ماه دیگه؟ اصلا بزار هر روز سه شنبه باشه!
بارون بند اومد و هر روز سه شنبه شد! خیلی چیزا تغییر کرد. من از اونجا رفتم و دیگه هم هیچوقت ندیدمش! حتی اسمش رو هم یادم نمیاد. تنها چیزی که ازش باقی مونده یه صداس توی ذهنم که هر شب می پرسه چیزی تغییری نمیکنه؟ و من هنوز جوابم تغییر نکرده.