ادامه...
مادرم کنار بخاری دیواری نشسته بود.حالش بد بود و خیلی غمگین بها چشمانی پر از اشک به اتش نگاه میکرد و با ناامیدی به سرنوشت خود و نوزاد یتیم و غریبی که در شکمش بود فکر میمرد.چون در ان بعدازظهر توفانی حتی مطمئن نبود از زایمانی که در پیش دارد جان سالم به در میبرد یانه.اما وقتی سرش را بلند کرد تا اشک هایش را پاک کند از پشت پنجره ی رو به رو زن غریبه ای را دید که به طرف باغ می اید.وقتی دوباره نگاه کرد مطمئن شد که زن عمه ام خانم بتسی است.چون قیافه اش چنان جدی و خونسرد و رفتارش چنان خشک بود که کسی غیر از او نمیتوانست باسد.بعد هم وقتی به خانه رسید به جای اینکه زنگ بزند بینی اش را چنان به شیشه پنجره فشار داد که دماغش کاملا پخ و سفید شد و بعد هم چنان به طرف مادرم چرخید و اخم کرد که مطئن هستم به دنیا آمدنم را در روز جمعه مدیون عمه ام هستم!مادرم سراسیمه از صندلی اش بلند شد و در را باز کرد.خانم بتسی با اشاره به لباس عزا و وضع حال مادرم گفت:شما خانم دیوید کاپرفیلد هستید؟ مادرم با صدای ضعیفی گفت:بله. خانم بتسی گفت:من خانم ترات وود هستم.لابد اسمم را شنیده اید؟ مادرم جواب داد که خوشبختانه شنیده است. خانم بتسی گفت:خب!حالا داری میبینی اش! چند لحظه بعد خانم بتسی ساکت در اتاق پذیرایی نشست اما مادرم نتوانست جلو گریه اش را بگیرد.خانم بتسی گفت:گریه نکن!کلاهت را بردار تا تئ را بهتر ببینم بچه جان!
مادرم که از...
پ.ن:متنظر نظارت شما هستم.امیدوارم که لذت برده باشید!