
غالبا فکر می کنیم ما فقط در مقابل حرف های زده، کارهای کرده و قدم های برداشته مان مسئولیم اما اگر خوب دقت کنیم حتی در مقابل حرف های نزده، قدم های برنداشته، تصمیمات نگرفته مان نیز مسئولیم. این روزها دشواری بار تصمیماتی که خود در آن منفعل بودیم نیز بر دوش ماست. ما نمی توانیم نسبت به منفعلانه عمل کردن خودمان، خود را می مسئولیت بدانیم حتی اگر خود را مسئول هم ندانیم باید تبعات تصمیماتی که دیگران برای ما می گیرند را نیز پذیرا باشیم.
دنیای امروز به گونه ای نیست که افراد را به دو دسته تقسیم کنند گروه اول افرادی که می دانستند و تصمیم گرفته اند و گروهی که بار مسئولیت قدم برداشتن را از خود صلب کردهاند و فقط گروه اول باید تاوان بدهند همه ما چه آنهایی که این مسیر را انتخاب کرده اند چه مایی که چشم بسته رفته ایم هردو به یک اندازه تاوان و هزینه می پردازیم.
دشواری های تصمیم در این دنیا بسیار است ما باید تاوان تصمیماتی که دیگران برای ما گرفته اند را نیز به پردازیم. ما ناچار به انتخاب از بین مسیرهایی هستیم که هیچ درک روشنی از آینده آن نداریم و این کار دنیا را دشوارتر می کند. مثال یک دانش اموز ناچار به انتخاب رشته است در حالی که باید بتواند حداقل ۶ یا ۷ سال آینده بازار کار را ببیند اما ناچار است یک رشته را انتخاب کند حال درد اصلی این است که چه بدانیم و انتخاب کنیم چه ندانیم به هر حال باید تاوان تصمیمات گذشته مان را بدهیم.
این پست صرفا نظر شخصی است هر گونه نقد و نظری بر آن را پذیرا هستم. خوشحال می شوم نظرات شما دوستان را در این مورد بدانم.