ویرگول
ورودثبت نام
mehdi sedighi
mehdi sedighiپیچیدگی‌های جهان را ساده می‌کنند و به نوید یقینی سست‌بنیاد، ریشه‌های شک‌ و کنجکاوی را، که دو شرط اول تفکرند، برمی‌کنند.
mehdi sedighi
mehdi sedighi
خواندن ۳ دقیقه·۷ سال پیش

حفظ آرامش علارغم اخبار ناخوشایند

این روزها اخبار لبریز از پالس های منفی است از فعال شدن مکانیزم ماشه، افزایش تنش، تحریم بیشتر و .... هر شبکه ای کم و بیش کارشناسانی را دعوت می کند و هر چه آدم پای صحبت های آنها می نشینیم خبری از خوبی ها نیست و آنچنان از آینده می گویند که انگار دنیا لیست تمام اقدامات آتی را تا سال آینده در اختیار آنها قرار داده. در این پست قصد ندارم بگویم هیچ مشکلی نیست و همه چیز بر وفق مراد است و عنقریب ما در آستانه جهانی بهتر ایستاده ایم. اما چند نکته به ذهنم رسید در مورد این که چگونه علارغم اخبار ناخوشایند آرامش مان را حفظ کنیم و امید به آینده (تنها داشته مان) را از دست ندهیم.

رسانه ها همه واقعیت را نمی گویند

دنیایی واقعی بسیار پیچیده تر از آن چیزی است که در رسانه ها منعکس می شود اگر واقعیت ها در دنیا را ۱۰۰ در نظر بگیریم یک رسانه شاید از ۱۰ درصد واقعیت های جهان باخبر است و از بین این ده درصد هم شاید ۳ درصد را شایسته انعکاس بداند و از این ۳ درصد شایسته انعکاس، به گونه واقعیت را منعکس می کند که در راستای جهان بینی یا منافع آنها باشد. حال چگونه ما با این واقعیت جزیی کج و کوله می توانیم تصمیم درستی بگیریم. به همین دلیل بسیاری از اخبار بد در نهایت به نفع ما تمام می شود و بسیاری از اخبار خوب گاه به ضرر ما.

دوم : ما آدم ها خودمان را گنده تر از انچه که هستیم فرض می کنیم:

ما آدم ها در بسیاری از مواقع خیلی روی قدرت خودمان و اثر گذاری خودمان بر جهان مغرور می شویم. طبیعت به مراتب قدرتمند از اراده ما آدم هاست. مثال آتش سوزی های گسترده ای که در دل جنگل های کشورهای پیشرفته اتفاق می افتد و علارغم داشتن تکنولوژی های برتر چاره ای جز نگاه کردن ندارند یا طوفان هایی که هر چند وقت یکبار طومار شهرهای کشور های صنعتی را در هم می پیچد و آدم جز نگاه کردن کاری نمی توانند بکنند. بنابراین خبر خوب این است که اتفاقات خوب و بد می تواند رخ دهد علارغم شب سیاه پیش رو یک حادثه یک اتفاق می تواند تمام محاسبات ما آدم ها را هر چند قدرتمند در هم به پیچد.

سوم: دنیا تا بوده همین بوده

دنیا تا بوده همین بوده کم و بیش رنج با آدمی بوده شاید روزگارانی و در مکان هایی کمتر یا بیشتر شده ام مجموعا رنج جزيی از زندگی است باید یاد بگیریم رنج ها را پذیرا باشیم با پذیرش رنج ها اضطراب از آینده در ما کمتر می شود.

چهارم: ما قرار نیست تا ابد در این دنیا بمانیم

هر کودکی که به دنیا می آید روزی از این دنیا می رود مرگ واقعیتی است که بر همه ی ما خواهد گذشت و فارغ از قدرت، جنسیت، قومیت و سن و غیره روزی فرصت ما به پایان می رسد. گاه ما نگران آینده ای هستیم که معلوم نیست سهم ما باشد یا خیر. در هفته های گذشته یکی از همکاران ما بر اثر حادثه ای از دنیا رفت. همکاری می گفت بنده خدا چند روز پیش آمده بود و دنبال گرفتن وام برای خرید جهیزیه بود و نگران هزینه ها ازدواج فرزندش بود. به یک مسافرت رفت و قرار بود بعد از برگشت از مسافرت برای روال اداری اخذ وام اقدام کند که ظاهرا قسمت نشد. این حکمی قطعیست.

امیدوارم این روزها حواسمان به هم بیشتر باشد با هم مهربانتر باشیم و به امید روزهای روشن برای همه مردمان. خیلی هم اخبار و کارشناسان خبری را جدی نگیرید.


آرامشسبک زندگی
۱۳
۲
mehdi sedighi
mehdi sedighi
پیچیدگی‌های جهان را ساده می‌کنند و به نوید یقینی سست‌بنیاد، ریشه‌های شک‌ و کنجکاوی را، که دو شرط اول تفکرند، برمی‌کنند.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید