
اکثریت غالب انسان ها باورهایشان را آزادانه برنگزیدهاند و باورهایشان نتیجه فرایند شست شوی مغزی و شرطی سازی اجتماعی است. آنها درباره اندیشیدنشان تامل نمی کنند و ذهنشان فراورده عامل های اجتماعی و شخصی است، عاملهایی که هیچ گاه آنها را نشناختهاند، مهار نکردهاند، و حتی آنها را نپرداختهاند. باورهای شخصی این افراد غالبا ریشه در پیش داوریهایشان دارد. کلیشهها، تصویرهای کاریکاتوری از امور، ساده سازی بیش از اندازه، تعمیمهای فراگیر، وهمها، توهمها، دلیل تراشیها، دو راهی های کاذب، و مصادره به مطلوب ها بخش اصلی اندیشیدن آنها را تشکیل می دهند. اگر سرنج انگیزه آنها را انگیزه های آنها را بگیریم و دنبال کنیم به دلبستگی ها و ترس های نامعقول، نخوت ها و حسادت های شخصی، ترس ها،... که بخشی از هویت آنها شده است.
تمرکز این گونه از افراد بر چیزهایست که مستقیما بر آنها اثر می گذارد یا ارتباط مستقیمی با آنها دارد. آنها جهان را با عینگ قوم محوری و ملی گرایی می بینند و تصویر کلیشه ای از فرهنگ های دیگر دارند. اگر کسی باورهای آنها را به پرسش بگیرد احساس می کنند به آنها حمله شخصی شده است.
تا چه اندازه در مورد فکت های بیان شده در بندهای فوق موافقید؟