ویرگول
ورودثبت نام
sedghihasan76
sedghihasan76مهندس شدیم دیدیم بر خلاف اون شاعر راه دلش پیدا نکردیم گفتیم چه کاریه خب بنویسیم شاید پیدا شد
sedghihasan76
sedghihasan76
خواندن ۱ دقیقه·۶ سال پیش

کافه زندگی - قسمت 3


کنار میز که رسید دید صورتش پف دارد. داد میزد که گریه کرده بود. بی اختیار پرسید: چیزی شده؟

ستاره سر که بالا کرد و چشم های سرخش را به رخش کشید خون به دلش شد‌.

گفت: نه چطور مگه؟

-آخه شما، اینجا، سه شنبه!

به خیالش خواست فضا را عوض کند. با خنده ادامه داد: نکند جبرانی دیروز رو اومدین؟

ستاره ولی سرد و خشک جواب داد: نه مهمون داشتیم حوصله خونه رو نداشتم.

سفارشش را گفت؛ همان قهوه و کیک همیشگی.

برایش آورد و سرش ‌را پایین انداخت که تا برود پی کارش.

+آقا رضا. ستاره صدایش زد و وقت نداد برای بفرمایید گفتن رضا و ادامه داد: میشه یه لحظه بشینی؟

در همان گنگی پس از شنیدن اسمش از دهان ستاره بود که نشست.

- جانم، بفرمایید.

+دوسش ندارم. چیکار کنم؟

تازه دوزاری رضا افتاد که مهمان کیست.

به من من افتاد...

-برای همین امروز کافه اید؟

سر ستاره پایین بود و آرام آرام اشک میریخت. خواستنی تر از همیشه بود در نظر رضا.

گوشی ستاره زنگ خورد.

+الو؟بله؟

کسی پشت گوشی جیغ میکشید.

+گفته بودم که نمیام. الان رفتن؟ خیله خب میام دیگه.

وسط مکالمه رضا از جایش بلند شده بود و رفته بود.

ستاره باز صدایش کرد: آقا رضا، میشه حساب منو بیارین برام؟

برگه را به دست ستاره داد و از جلوی چشمش غیب شد.

روی برگه، زیر حساب و کتاب، شیدایی به خط خوش نوشته بود:

کوه صبرم نرم شد چون موم در دست غمت/ تا در آب و آتش عشقت گدازانم چو شمع

#حسن_صدقی

#سنگ_سرد_محور

۲
۰
sedghihasan76
sedghihasan76
مهندس شدیم دیدیم بر خلاف اون شاعر راه دلش پیدا نکردیم گفتیم چه کاریه خب بنویسیم شاید پیدا شد
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید