ویرگول
ورودثبت نام
sedghihasan76
sedghihasan76مهندس شدیم دیدیم بر خلاف اون شاعر راه دلش پیدا نکردیم گفتیم چه کاریه خب بنویسیم شاید پیدا شد
sedghihasan76
sedghihasan76
خواندن ۳ دقیقه·۶ سال پیش

مه تاب - قسمت 10 از 12

یکی دو ماهی گذشت تا حال مهتاب یه کمی بهتر شه. آروم آروم داشت برمیگشت به همون حالت قبل اون اتفاق. بعد از تعطیلات عید به اصرار ما و خونوادش اومد دانشگاه که کمتر تحت فشار باشه.

منم سعی میکردم تمام وقتمو براش بزارم.

نزدیکای انتخابات بود. جو زنده ی دانشگاه تو اون روزا باعث شده بود حالش روز به روز بهتر بشه. با وجود اینکه آدم خنثایی بود ولی شلوغیای بعد انتخابات اون سال باعث شد یکم بیشتر از قبل قاطی بچه ها میشد.

هفتم تیر اون سال حالم خوب بود. حال دلم خوب بود‌‌. یک سال شده بود که داشتم به یکی جز خودم فک میکردم. یکی که از خودمم برام مهم تر شده بود.

ولی اوایل مرداد، یه روز به خودم اومدم دیدم یه چیزی این وسط عوض شده. مهتاب داشت عوض میشد. حس میکردم یه چیزی باعث شده ازم دلخور باشه. میدیدم که داره ازم دور میشه. مدام تو رفتارام و کارام دنبال یه چیزی میگشتم که دلیل این فاصله گرفتنش ازم رو پیدا کنم ولی به هیچ نتیجه ای نمیرسیدم.

دور شدن روز به روز مهتاب ازم همانا و زور زدن من برای نزدیک شدن بهش همون. شده بود مث یه سراب. هرچی میرفتم طرفش دورتر میشد ازم.

مدام با آیدا حرف میزدم و بهش میگفتم اگه چیزی میدونه بهم بگه ولی اونم مث من از دور شدن مهتاب ازش داشت اذیت میشد‌. خودشو از جمع دور کرده بود.

دیگه تو دانشگاه که کنار هم بودیم اصلا نمیخندید.‌ پارکم که میرفتیم کلا ساکت بود. حس میکردم تنها چیزی که باعث میشه بیاد پارک عادتش به این کاره. مهتاب از من کنده بود. از همه کنده بود. بدترین موضوع این وسط این بود که با هیشکی حرف نمیزد و نمیگفت چشه.

ولی من مدام به خودم میگفتم که باید درست کنم این وضعو. این حس که این حالش بخاطر من باشه داشت منو از تو میخورد.

واقعا کلافه شده بودم. دیگه حتی حرفم نمیزد باهام. یه روز تو پارک که بودیم از کوره در رفتم.

- مهتاب چته؟ خسته شدم از دست این کارات. یه حرفی بزن.

هیچی نمیگفت و این منو بیشتر عصبی میکرد.

- مهتاب با توعم. یک ماهه این شده اوضاع ما. میایم میشینیم اینجا مث غریبه ها.

+ چیزی نیست.

- چی چیزی نیست؟ خب به من مشکلتو نگی به کی میخوای بگی؟

+ حسام داری اذیتم میکنی.

اینو که گفت صدام یجوری شد انگار داشتم داد میزدم.

- اذیت اینه روز به روز داری از من دور میشی‌‌. منم...

+ میگم هیچی نیست. ولم کن تروخدا. میخوام برم خونه...

بدون گفتن هیچ حرف دیگه ای پاشد رفت.

انگار آروم آروم داشت منو آماده میکرد. فهمیده بودم تمومه. ولی نه میتونستم و نه میخواستم که قبول کنم...داستا

داستاندلنوشتهداستان کوتاهداستانک
۲
۰
sedghihasan76
sedghihasan76
مهندس شدیم دیدیم بر خلاف اون شاعر راه دلش پیدا نکردیم گفتیم چه کاریه خب بنویسیم شاید پیدا شد
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید