
زنان ایرانی در طی جنگ تحمیلی با رشادت و از خودگذشتگیهایشان، حماسههای فراموش نشدنی زیادی آفریدند. اما با وجود نقش حیاتی که زنان در جنگ داشتند و شهدایی که به محضر آقا امام زمان تقدیم کردند، هیچگاه رسانههای کشور آنچنان که باید و شاید از فداکاری، مقاومت و ایثار زنان نگفتهاند و با وجود تعداد بالای شهدای زن، کمتر توجهی به شهیدهها و فرزندانشان از سوی بنیاد شهید شده است. سوالی که مطرح میشود اینست آیا این بیتوجهی و بیمهری به فرزندان شهیدهها و تبعیض، دلیل خاصی دارد و یا بخشی از همان ندانمکاریها و سوءمدیریتها در بنیاد و نهادهای مربوط است؟
واقعیت این است که در چند ماه آغاز جنگ در بسیاری از جبهههای جنوب و غرب، زنان پا به پای مردان در جبههها حضوری فعال داشتند و در مناطق مرزی مانند خرمشهر، سوسنگرد، و اهواز برای از دست نرفتن شهرهای کشور با کندن سنگر و تهیه غذا برای رزمندگان و حفاظت از مهمات به رزمندگان کمک میکردند. در برخی از موارد زنان با دریافت برخی آموزشهای نظامی، تفنگ به دست برای مقابله با دشمن بعثی به مبارزه میپرداختند.
برای درک اهمیت موضوع شاید بد نباشد نگاهی آماری به تعداد شهدای زن کشور داشته باشیم. براساس آمار تهیه شده توسط تیم تحقیق سایت صدای مدافعان، از فهرست شهدای جنگ تحمیلی، ۶۴۲۸ نفر شهید زن هستند که اکثر آنها در بمباران و موشک باران شهرها توسط رژیم بعثی به شهادت رسیدهاند ولی حدود ۱۰ درصد از رزمندگان بودهاند. در ضمن حدود ۲۵۰۰ نفر از این شهیدهها مجرد بوده و در سنین ۱۲ تا ۳۰ سالگی به شهادت رسیدند. براساس آماری هم که خود بنیاد شهید و امور ایثارگران به تفکیک جنسیت و گروههای جانبازی منتشر کرد، تعداد کل جانبازان زن ۵۵۷۳ نفر است که از این تعداد ۳۰۷۵ نفر بالای ۲۵ درصد جانبازی دارند. متاسفانه درباره تعداد اسرای زن جنگ تحمیلی آمار مشخصی در دست نیست اما برخی منابع از رقم ۱۷۱ اسیر زن در طول هست سال دفاع مقدس گفتهاند.
به هر حال با توجه تعداد نسبتا بالای شهدای زن که در زمان شهادت متاهل و دارای فرزند بودهاند، طبق تخمینها، امروز نزدیک به پانصد و پنجاه تن فرزند شهیده در کشور داریم که طبق قانون هیچگونه مزایایی به آنها تعلق داده نمیشود و یا به عبارتی دیگر، با وجود اینکه مادران آنها به شهادت رسیدهاند، میان این عزیزان و فرزندان شهدای دیگر فرق گذاشته میشود. این افراد داستانهای زیادی برای تعریف کردند دارند که یکی از آخرین نمونههای آن در در وبسایت فاش نیوز منتشر شد. همکاران ما در فاش نیوز با نشر درد و دل یک فرزند شهیده، دست بروی موضوعی گذاشتند که چه بسا هیچ رسانه دیگری در سالهای اخیر به آن نپرداخته بود و یا اگر اشارهای هم در رسانهها به این موضوع شده بود، بسیار گذرا و سطحی بوده.
در قسمتی از این متن که درد و دل یک فرزند شهیده است چنین آمده که به گفته یکى از کارمندان بنیاد شهید "براى فرزندان شهداى زن امکانات خاصى در قانون در نظر گرفته نشده است (مثل کمک هزینه زندگى، دفترچه بیمه درمانى و غیره). گویا فرزندان شهیدهها فقط میتوانند برای دریافت «معرفى نامه براى اداره یا ارگانها» به بنیاد مراجعه کنند. این در حالی است که طبق قانون هیچ فرقی نباید میان شهیده و شهید باشد و جنسیت شخصی که شهید میشود و مزایایی که به خانواده و فرزندان شهدا تعلق میگیرد به هیچوجه نباید به جنسیت شخصی که شهید شده است مرتبط باشد. متاسفانه در عمل اما چنین است.
این بیتوجهی به شهدای زن فقط در عدم پرداخت حقوق و مزایا به فرزندان و همسران آنها خلاصه نمیشود. طبق گزارش سایت خبری خبرآنلاین، مطابق آمار یکی از کارمندان شهرداری تهران که موافق انتشار نام خود نیست، از ۱۸ هزار خیابان پایتخت، فقط ۵ کوچه و بنبست به نام شهدای زن نامگذاری شده و نام حتی یک نفر از ۶۰۰۰ شهید زن بر روی یک خیابان اصلی گذاشته نشده است.